توسعه نوآورانه در شرکت های کوچک و متوسط با طراحی مدل ساختار همکاری شرکاء در نوآوری باز با استفاده از رویکرد پویایی سیستم

نویسندگان

1 هیات علمی گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

2 استاد گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

3 مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

4 گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

doi
10.22034/qjimdo.2020.102508
چکیده

شرکت های کوچک و متوسط به دلیل ویژگی های خاص خود کمتر از شرکت های بزرگ در نوآوری باز فعال می باشند. هدف از این مقاله ارائه مدل ساختار همکاری شرکا در نوآوری باز در شرکت های کوچک و متوسط می باشد. پژوهش حاضر از نظر هدف اکتشافی و از نظر نوع استفاده، کاربردی است و در آن از ابزار پرسشنامه برای گردآوری داده‌ها استفاده شده است. به‌منظور انجام پژوهش تعداد 57 پرسشنامه توسط خبرگان فعال در شرکت های کوچک و متوسط تولیدکننده کالا و خدمات دانش بنیان حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات تکمیل شد و با استفاده از رویکرد پویایی سیستم به طراحی مدل پرداخته شده است. افق زمانی پژوهش حاضر از سال 1392 تا 1397 می باشد. در این پژوهش با طراحی ساختار مناسب همکاری شرکا به دنبال بالابردن سود تجمیعی شبکه و شریک جدید می باشیم که در سناریوهای مختلف به بررسی رفتار متغیرهای اصلی مدل و متغیرهایی که تحت کنترل شرکا و شبکه می باشند پرداخته شده و نتایج آنها در قالب نمودارهایی ارائه گردیده است. در نهایت با اتخاذ استراتژی های مناسب از قبیل بهبود مکانیزم جذب ایده و انتخاب شرکایی که از منابع مالی بیشتری برخوردار هستند، سود تجمیعی شبکه و سود شریک جدید افزایش یافته است. نتایج این امکان را برای شرکت هایی که تصمیم به ایجاد ساختار همکاری در نوآوری باز دارند به وجود می آورد تا با بررسی سرمایه گذاری در هر یک از موارد اثرگذار در مدل، روند تغییرات سود شبکه را مورد تجزیه و تحلیل قرار دهند.