مقایسه کارایی مدیریتی– عملیاتی نظام‌های بهره‌برداری ماشین‌های کشاورزی (مطالعه موردی استان البرز)

نویسندگان

1 گروه مکانیزاسیون کشاورزی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

2 گروه مکانیزاسیون کشاورزی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

3 گروه مکانیزاسیون کشاورزی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

doi
10.22067/jam.v7i2.51782
چکیده

این پژوهش به‌منظور محاسبه اجزاء کارایی مدیریتی- عملیاتی نظام‌های بهره‌‌برداری ماشین‌های کشاورزی و مقایسه آن‌ها در سه نظام بهره‌‌برداری ماشین‌های کشاورزی در استان البرز انجام گردید. اجزای کارایی مدیریتی- عملیاتی نظام‌های بهره‌ برداری ماشین‌های کشاورزی 4 نوع کارایی: فنی- عملیاتی، اقتصادی، اجتماعی و مدیریتی را شامل می‌شود که برای محاسبه آن‌ها عوامل اثرگذار بر نوع و عملکرد نظام‌های بهره‌‌برداری ماشین‌های کشاورزی شناسایی شد و این عوامل در قالب 29 شاخص شامل: 12 شاخص فنی- عملیاتی، 5 شاخص اقتصادی، 5 شاخص اجتماعی و 7 شاخص مدیریتی، سنجش شدند. داده‌های جمع‌آوری‌شده از 4 نوع پرسشنامه تخصصی از سه نوع نظام بهره‌‌برداری ماشین‌های کشاورزی پس از جمع‌بندی با استفاده آزمون کروسکال والیس برای مقایسه میانگین‌ها و آزمون من- وایتنی برای مقایسه دو به ‌دو نظام‌های بهره‌‌برداری مورد ارزیابی قرار گرفت. بر این اساس نظام بهره‌‌برداری حرفه‌ای در بین سه نظام بهره‌‌برداری بیشترین میزان کارایی عملیاتی- مدیریتی را نشان داد و نظام بهره ‌برداری اختصاصی- حرفه‌ای از این نظر در جایگاه دوم قرار گرفت. رتبه ‌بندی کارایی مدیریتی- عملیاتی نظام‌های بهره‌‌برداری ماشین‌های کشاورزی با استفاده از فن TOPSISانجام گردید که درنهایت نظام‌های بهره‌برداری ماشین‌های کشاورزی استان البرز به‌ترتیب زیر رتبه‌بندی گردید:1. نظام بهره‌‌برداری حرفه‌ای، 2. نظام بهره‌‌برداری اختصاصی- حرفه‌ای، 3. نظام بهره‌‌برداری اختصاصی