تجسم جامعه در معماری: بررسی معماری آسیابهای روستای حسن آباد سبزوار
نویسندگان
1 دانشجوی دورة دکتری انسانشناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران
2 دانشجوی دورة دکتری انسانشناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران
3 استادیار جامعهشناسی دانشگاه حکیم سبزواری
doi
چکیده
معماری بهمثابۀ یک دستاورد بشری، بهعنوان پدیدهای فرهنگی مطرح است؛ ازاینرو محملی غنی برای انسانشناسان و جامعهشناسان در جهت شناخت فرهنگها و جوامع فراهم میآورد. در این میان، آسیابها بهطور عام بهعنوان بخشی از فرهنگ مردم ایران و بهطور خاص بهعنوان یکی از سازههای معماری مردمی و بومی ایران میتوانند دلالتهای فرهنگی و اجتماعی خاصی از جوامع و فرهنگ خود ارائه نمایند. مطالعۀ حاضر با تمرکز بر بررسی آسیابهای یکی از روستاهای جنوبی سبزوار که از نظر فرهنگ آسیابانی برجستگی ویژهای دارد، درصدد است خوانشی فرهنگی و اجتماعی از معماری این سازه به دست دهد. در این راستا، با بهرهگیری از روش مردمنگاری، ضمن معرفی و بحث از سازه مذکور و برخی ارزشهای معماری آن، تلاش بر آن است ویژگی سازماندهندة اصلی به معماری آسیابها شناسایی و صورتی مفهومی گیرد. چنانکه نتایج این مطالعه نشان میدهد، میتوان از مفهوم درونگرایی بهعنوان مفهومی که سازمانیافتگی بنا را توضیح میدهد، در اینجا نیز بهره گرفت. در راستای تبیین و تحلیل اجتماعی و فرهنگی این ویژگی، نتایج حاکی از آن است که درونگرایی در آسیابهای مزبور بیشتر از هر عاملی میتواند وابسته به ساخت پرتنش جوامع روستایی حاشیۀ کویر و گسترش پنهانکاری بهعنوان یک ارزش فرهنگی در اندیشه و عمل آسیابان تحلیل شود.