تأثیر فعل «کانَ» در پیدایش وجوه قرائت قرآن
نویسندگان
1 Department of Quranic Sciences and Hadith, University of Isfahan, Isfahan, Iran
doi
10.22108/nrgs.2018.22805چکیده
تحلیلهای نحوی متفاوت از آیات قرآن با پدیده اختلاف قرائت در این متن مقدس، پیوندی تنگاتنگ و درخور تحقیق دارد. در این راستا پارهای از اختلافات قاریان قرآن به انعطافپذیری نحوی فعل «کانَ» باز میگردد. بدین شرح که گاه دَوَران میان ناقص یا تامّبودن فعل «کانَ»، سبب اختلاف قرائت شده است. همچنین انعطافپذیری قواعد زبان عربی در تعیین اسم و خبر فعل ناقص «کانَ» به توسعه اختلافات انجامیده است. افزون بر این دو عامل گاه مؤنث مجازیبودن اسم «کانَ» یا امکان رجوع آن به لفظی مؤنث یا مذکر برحسب سیاق آیه به قرائت مذکر و مؤنث فعل «کانَ» منتهی شده است. بدینسان فعل «کانَ» دست کم از سه سو در پیدایش اختلافات میان قاریان مؤثر بوده است. در این تحقیق کوشش شده است تا با استشهاد به شواهد متعدد از نقش فعل «کانَ» در پیدایش وجوه قرائت، پرده برداشته شود.
