بررسی نقش هوش معنوی و توانمندیهای منش در پیش بینی کیفیت زندگی معلمان
نویسندگان
1 استاد گروه روان شناسی تربیتی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 کارشناس ارشد، روان شناسی تربیتی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
3 کارشناس ارشد، روان شناسی تربیتی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
4 دانشجوی دکتری، روان شناسی تربیتی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. (نویسنده مسئول)
doi
10.48310/tpd.2025.18491.1861چکیده
پیشینه و اهداف: با توجه به نقش کلیدی معلمان در ارتقای کیفیت نظام آموزشی، شناسایی عوامل روانشناختی مؤثر بر کیفیت زندگی آنان اهمیت ویژهای دارد، زیرا این عوامل میتوانند نهتنها بر بهبود سلامت روان و رضایت شغلی معلمان اثرگذار باشند، بلکه به ارتقای عملکرد آموزشی و کیفیت یادگیری دانشآموزان نیز منجر می شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش معنوی و توانمندیهای منش در پیشبینی کیفیت زندگی معلمان انجام شد. روش ها: روش پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی معلمان دورههای سهگانه (ابتدایی، دوره اول و دوم متوسـطه) شهر مـرودشت در سال تحصیلی 1403- 1402 به تعداد 1565 نفر بود. تعداد 309 نفر با روش نمونهگیری تصادفی طبقهای نسبتی، با استفاده از فرمول کوکران به عنوان نمونه آماری پژوهش انتخاب شدند. ابزار جمعآوری دادهها مقیاس هوش معنوی (کینگ، 2008)، پرسش نامه توانمندیهای منش (پترسون و سلیگمن، 2004) و پرسش نامه کیفیت زندگی-فرم کوتاه (سازمان بهداشت جهانی، 1996) بود. دادهها با استفاده از آزمونهای ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه همزمان در نرم افزار SPSS 23 تحلیل شدند. یافتهها: نتایج ضرایب همبستگی نشان داد که نمره کل هوش معنوی (01/0>p،317/0=r) و توانمندیهای منش (01/0>p،410/0 =r) رابطه مثبت معناداری با کیفیت زندگی دارند. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه همزمان نیز نشان داد 37 درصد از کل واریانس کیفیت زندگی به وسیله هوش معنوی و توانمندیهای منش، تبیین میشود. نتیجهگیری: نتایج این پژوهش نشان میدهد که تقویت هوش معنوی و توانمندیهای منش میتواند به عنوان راهبردهای مؤثری در بهبود کیفیت زندگی معلمان، به کار گرفته شود.