تحلیل سلسلهمراتبی عوامل بازدارندۀ انتقال یادگیری در یک سازمان دفاعی
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه هوایی شهید ستاری، تهران، ایران
2 دکترای مدیریت ورزشی، مدرس دانشگاه هوایی شهید ستاری، تهران، ایران.
3 دانشیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی- رفتار سازمانی، دانشکده مدیریت دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
doi
10.22034/qjimdo.2019.93303چکیده
زمینه و هدف: در دنیای بسیار متغیر و پویای امروزین، رشد و بالندگی حرفهای منابع انسانی از عوامل کلیدی موفقیت سازمانها به شمار میرود. سرمایهگذاریهای عظیم آموزشی سازمانها نیز به همین منظور انجام میشود. با وجود این، اطمینان از انتقال یادگیری به محیط کار به یکی از دغدغههای مهم مدیران تبدیل شده است. در این راستا، پژوهش حاضر به شناسایی و اولویتبندی عوامل بازدارنده انتقال یادگیری در محیط کار پرداخته است. روششناسی: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از لحاظ روش پیمایشی است. جامعه آماری این مطالعه مدیران و فرماندهان یک سازمان علمی دفاعی بود که برای تحلیل عاملی اکتشافی تعداد 120 نفر با روش نمونهگیری تصادفی طبقهای و برای رتبهبندی تعداد 8 نفر از خبرگان با روش قضاوتی هدفمند به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه بود. یافتهها: تحلیل سلسلهمراتبی فازی دادهها نشان داد که مهمترین عوامل بازدارنده انتقال یادگیری عبارتاند از: ویژگیهای سازمانی (حمایت مدیران و فرماندهان و مشوقهای بیرونی و درونی)، ویژگیهای فردی (مقاومت در برابر تغییر و خودکارآمدی افراد)، ویژگیهای شغلی (امکانات و ابزار مورد نیاز شغل، پیامد شغلی مثبت و منفی) و ویژگیهای دوره آموزشی (طرح انتقال آموزش و تعهد آموزشی). نتیجهگیری: رفع عوامل بازدارنده یادگیری سازمانی موجب ارتقای اثربخشی آموزشهای کارکنان خواهد شد.
