سناریوهای سازمانهای مردمنهاد ایران در افق دهساله آینده
نویسندگان
1 دانشگاه عالی دفاع ملی
2 دانشگاه عالی دفاع ملی
doi
چکیده
با شناخت صحیح از احتمالات آینده سازمان های مردم نهاد و ایجاد آمادگی لازم برای هرگونه تغییر در این حوزه، نهتنها به میزان زیادی از آسیبها و تهدیدات آن کاسته میشود، که به کنشگری تبدیل میگردد که جایگاه مهمی در حل مشکلات مردم و حاکمیت خواهد داشت. از این رو تحقیق حاضر با عنوان «سناریوهای سازمانهای مردمنهاد ایران در افق دهساله آینده» با هدف کمک به مدیران تصمیمساز انجام شد. برای پاسخ به پرسش اصلی پژوهش «سناریوهای سمنهای ایران تا دهۀ آینده کدماند؟» سؤالات فرعی ذیل طراحی شد: «کنشگران فعال حوزه سمنها کدماند؟؛ سمنها تا ده سال آینده با چه پیشرانهایی روبهرو خواهند شد؟؛ سمنها تا ده سال آینده با چه عدم قطعیتهای کلیدی روبهرو خواهند شد؟ و تجویز برای تقرّب به سناریوی مطلوب چیست؟» این پژوهش از نوع کیفی و به لحاظ نتیجه، کاربردی است و برای جمعآوری دادهها از هر دو روش کتابخانهای و میدانی بهرهبرداری و در گامهای مختلف سناریونویسی از تحلیل مضمون و پانل خبرگی استفاده شد که در مراحل مختلف، 48نفر از متخصصین به عنوان جامعه نمونه و به روش هدفمند انتخاب شدند. برای نگارش گامهای سناریوپردازی، از روش جیبیان الگوگیری شد. در نهایت از تقاطع عدم قطعیتهای کلیدی، چهار سناریوی داروگ (سمنهای همگرا و توانمند)، سنگ خارا(سمنهای همگرا و ناتوان)، کفتار (سمنهای واگرا و ناتوان) و اسب تراوا (سمنهای واگرا و توانمند) نگاشته و برای هر سناریو، تجویزهای لازم ارائه شد. در یک جمله می توان این گونه عنوان کرد که راهکار رسیدن به سناریوی مطلوب، اتخاذ رویکرد فعال و فوق فعال است.