طراحی مدل سنجش انسجام و ارزیابی خطمشی در حوزه روابط کار
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، واحد بندرانزلی، دانشگاه آزاد اسلامی، بندر انزلی، ایران
2 دانشجوی دکتری، مدیریت دولتی، دانشکده علوم انسانی، واحد آستارا، دانشگاه آزاد اسلامی، آستارا، ایران.
3 استادیار گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت، رشت، ایران.
4 استادیار گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، واحد آستارا، دانشگاه آزاد اسلامی، آستارا، ایران.
doi
10.22034/QJIMDO.2019.96293چکیده
چکیده زمینه و هدف: خطمشی بر آنچه دولت در عمل به طور واقعی انجام می دهد متمرکز است و انسجام آن موضوعی بسیار مهم و تعیین کننده برای تحقق اهداف سازمانی، بخشی، فرابخشی و ملی است. این مهم برای جامعهای فراگیر در حوزه روابط کار حیاتیتر است. بر این اساس، در این پژوهش به طراحی مدل سنجش انسجام و ارزیابی خطمشی در حوزه روابط کار پرداخته میشود. روششناسی: در این پژوهش از روش آمیخته استفاده شد. در بخش کیفی از راهبرد تحلیل محتوا و در بخش کمی از راهبرد توصیفی پیمایشی بهره گرفته شده است. در پژوهش حاضر، ابتدا نظریههای موجود در خصوص سنجش انسجام و ارزیابی خطمشیها به همراه مؤلفهها و شاخصهای آن از منابع مختلف جمعآوری گردید و با تعداد ۱۷ نفر از خبرگان دانشگاهی و اجرایی حوزه خطمشی گذاری عمومی مصاحبه شد. سپس با استفاده از روش تحلیل اسناد و متن مصاحبهها، الگوی سنجش انسجام و ارزیابی خطمشیهای اجراشده در حوزه روابط کار شناسایی گردید. در بخش کمی جامعه آماری پژوهش شامل متخصصان و کارشناسان حوزه خطمشیگذاری در حوزه روابط کار بود که پرسشنامه محققساخته 59 سوالی بین تعداد ۳۶۸ توزیع شد. یافتهها: مدل سنجش انسجام و ارزیابی خطمشی در حوزه روابط با 5 بعد، 11 مولفه و 59 شاخص تدوین شد. بر مبنای نتایج کمی الگوی بخش کیفی تایید گردید و مشخص شد مرحله تدوین خطمشی و مشروعیت بخشی به خطمشی به ترتیب با ضریب تأثیر 68/0 و 57/0با اهمیتترین مراحل تأثیرگذار در مدل می باشند. نتیجهگیری: الگوی نهایی پژوهش، مبنایی برای ارزیابی انسجام و ارزیابی خطمشی در حوزه روابط کار خواهد بود. سازمانهای دولتی میتوانند از این مدل برای ارزیابی انسجام و ارزیابی خطمشی استفاده نمایند.