ارزیابی نقش حکمروایی خوب شهر بر تابآوری محلات شهری مطالعه موردی: محله شمیران نو تهران
نویسندگان
1 گروه جغرافیای انسانی و برنامهریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه جغرافیای انسانی و برنامهریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه جغرافیای انسانی و برنامهریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 گروه جغرافیای انسانی و برنامهریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/jsc.2022.284856.1582چکیده
در بیشتر کشورهای درحالتوسعه از جمله ایران، نظام برنامهریزی و مدیریت توسعه شهری بهصورت متمرکز است. مداخله قاطع دولت مرکزی در سیاستگذاری و برنامهریزیهای اجتماعی در این کشورها ضعف شدید مدیریتهای محلی و نهادهای جامع مدنی را در شهرها به دنبال داشته است. تحقیق حاضر به بررسی رابطه دوسویه دو مفهوم نوین حکمروایی خوب شهری و تابآوری و ارائه الگوی ساختاری برای محدوده موردمطالعه دارای نوآوری است. هدف این مقاله بررسی تابآوری شهری با رویکرد حکمروایی خوب شهری در محله شمیران نو است. روش تحقیق حاضر از لحاظ هدف، کاربردی، از لحاظ ماهیت، توصیفی- تحلیلی است و ترکیبی از دو روش کیفی (پرسشنامه خبرگان) و کمی (پرسشنامه ساکنان) در محله شمیران نو میباشد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از نتایج آزمون کلموگروف- اسمیرونف و نرمال بودن توزیع دادهها، از آزمون تی تک نمونهای (T-test) استفادهشده است. نتایج یافتههای پژوهش نشان میدهد که از بین متغیرهای حکمروایی مطلوب شهری بهجز دو متغیر حاکمیت قانون و عدالت و انصاف بقیه متغیرها با متغیر وابسته رابطه معنیداری وجود دارد. برای بررسی ابعاد مختلف تابآوری محله شمیران نو با توجه به خروجی نتایج آزمون کلموگروف- اسمیرونف و نرمال بودن توزیع دادهها، از آزمون تی تک نمونهای (T-test) استفادهشده است که نشان میدهد تابآوری در این محله وضعیت مطلوبی ندارد. بهکارگیری اصول حکمروایی خوب شهری ضرورت انکارناپذیر حال و چشمانداز آینده مدیریت شهرهاست. مؤلفههایی چون شفافیت، پاسخگویی، مشارکت طلبی، قانون مداری، کارآمدی، اجماع گرایی، عدالت، بینش راهبردی و تمرکززدایی میتواند بهعنوان برونرفت از مشکلات فعلی و ترسیم مطلوب چشمانداز آینده نقش محوری در برنامههای مدیریت شهری ایران ایفا کند.