مدیریت پایدار مراتع سبز در استان سیستان و بلوچستان

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی قم

2 دانشگاه علوم پزشکی کرمان

3 دانشگاه علوم پزشکی شیراز

doi
10.22077/jgdms.2025.8801.1250
چکیده

مراتع کشور یکی از منابع اساسی بستر حیات جهت توسعه اقتصاد، اجتماعی و زیست محیطی به شمار می آید، که میتواند سبب حفظ، احیاء و توسعه و تولید علوفه مستمر و پایدار گردد، از طرف دیگر نقش مهمی در تأمین و حفظ آب و خاک کشور و پایداری اکوسیستم دارد. استان سیستان و بلوچستان یکی از استانهای دارای ظرفیت مراتع بکر می باشد که می تواند نقش مهمی را مدیریت پایدار اقتصادی، اجتماعی و اکولوژیکی ایفا نماید. از این رو در این تحقیق مدیریت پایدار مراتع در استان سیستان و بلوچستان از منظر اقتصادی- اجتماعی تحت رهیافت سیستم پشتیبان تصمیم  مدنظر می باشد. برای تحقق هدف مذکور از تکنیک پیشرفته SAW فازی که از زیرمدلهای تصمیم گیری چندشاخصه و سیستم پشتیبان تصمیم است، بهره گرفته شده است. برای جمع آوری اطلاعات مورد نیاز از طریق پرسشنامه از بین کارشناسان خبره و مردمان محلی در سال 1402 استفاده و داده های مورد نیاز جمع آوری گردید. نتایج نشان می دهد که در دسته مردمان محلی گزینه "فراهم کردن زمینه برای دسترسی گروه ها به اعتبارات حمایتی دولت" در رتبه نخست قرار گرفته است که نشان از اهمیت این موضوع دارد. همچنین گزینه های" تشویق شکل گیری گروههای محلی و فرایندهای مشارکتی برای گسترش مراتع" و "تدوین استاندارد ها و مقررات مناسب در استفاده از مراتع" بترتیب در رتبه های دوم و سوم قرار گرفته اند. درحالیکه بر اساس نظر کارشناسان "توجهات زیست محیطی نظیر حفاظت آب خاک به منظور حداکثر سازی برونداد اکوسیستم)" و "حمایت های دولتی و مالی در اجرای فعالیتهای حفاظت کننده از منابع و دوست دار محیط زیست"اولویت های اول و  دوم مدیریت مراتع می باشند.