مروری بر رویکردهای نظری مرتبط با استفاده مجدد از اراضی خاکستری و قهوهای شهری وتأثیر آن بر توسعه پایدار شهری
نویسندگان
1
2 دانشگاه علوم پزشکی تهران
3 دانشگاه علوم پزشکی مشهد
4 دانشگاه علوم پزشکی ایران
doi
10.22077/jgdms.2025.8176.1196چکیده
در بسیاری از شهرها اراضی متروکه و بایر فرم و کارکردی جدید مورد بهرهبرداری قرار میگیرند؛ این فرم در واقع پاسخ به یکی از مشکلات مهم برنامه زمین در شهرهای امروزی است که منجر به کمبود زمین در راستای تأمین نیازهای جدید و توسعه شهری گردیده است. در شرایطی اینچنین نمیتوان به سادگی، عملکرد و کاربری زمین را تغییر داد؛ لذا در سالهای اخیر با توجه به محدودیتهای زمین برای توسعه شهرها و همچنین مشکلات حاصل از رشد بیرویه و پراکنده شهرها، باز توسعه اراضی به عنوان یک رویکرد مطرح با تأکید بر توسعه درونی به دنبال پاسخگویی به مشکلات فراوان شهرسازی و شهرنشینی معاصر است. هدف از این پژوهش بررسی پتانسیل اراضی خاکستری مناطق شهری و بررسی رویکرد نظری مرتبط با استفاده مجدد از اراضی قهوهای و اراضی خاکستری است. همچنین به بررسی و تحلیل سیر تاریخی آن در قالب توسعه پایدار شهری پرداخته است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، از نظر ماهیت توصیفی - تحلیلی است. روش گردآوری اطلاعات به صورت اسنادی بوده است. نتایج نشان داد، با توجه به ایجاد ناپایداری شهری و مشکلات پیش آمده برای شهرها؛ همچنین موضوع کمبود زمین و آلودگی بخشی از اراضی شهری در حال حاضر موضوع اراضی خاکستری و استفاده مجدد از این اراضی، به عنوان یکی از مهمترین موضوعات در رسیدن به توازن بین محلات و مناطق شهری و توسعه پایدار به شمار میرود.