تأثیر مدیریت منابع انسانی سبز بر عملکرد پایدار با نقش میانجی مدیریت زنجیره تأمین سبز و نوآوری سبز (مطالعه موردی: شرکت‌های صنایع غذایی کرج)

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی کرمان

2 دانشگاه صنعتی امیرکبیر

3 پژوهشکده سرطان معتمد

doi
10.22077/jgdms.2025.8250.1199
چکیده

با توجه به تأثیر قابل توجه شرکت‌های تولیدی بر آلودگی‌های زیست محیطی، سازمان‌ها باید توجه بیشتری به رویکردهای سبز داشته باشند تا با دست‌یابی به پایداری، رفاه و سلامت انسان‌ها و جوامع را رقم بزنند. با توجه به عدم بررسی رویکردهای سبز در کنار یکدیگر جهت تأثیر بر پایداری، هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی تأثیر مدیریت منابع انسانی سبز بر عملکرد پایدار با تأکید بر مدیریت زنجیره تأمین سبز و نوآوری سبز در شرکت‌های صنایع غذایی کرج می‌باشد. پژوهش حاضر از منظر هدف کاربردی، از منظر متغیر کیفی، از نظر زمان مقطعی و از منظر طرح و ابزار تحقیق پس رویدادی می‌باشد.جامعه آماری این تحقیق شامل مدیران و کارشناسان آگاه به حوزه مدیریت زنجیره تأمین و مدیریت منابع انسانی در شرکت‌های صنایع غذایی کرج می‌باشد و روش نمونه گیری،روش اتفاقی در دسترس است. در این پژوهش تعداد شرکت‌های صنایع غذایی در کرج بر اساس گزارش سازمان صنعت و معدن 153 شرکت و تعداد حداقل نمونه بر اساس روش مبتنی بر حداقل مربعات جزئی 40 نفر گزارش شده است. و روش جمع آوری داده‌ها پیمایشی است که در نتیجه 132 پرسشنامه گردآوری و بررسی شده است .جهت تجزیه و تحلیل و بررسی داده‌ها و آزمون ارتباط متغیرها، از نرم افزار SPSS و تکنیک مدل سازی معادلات ساختاری با نرم افزار PLS استفاده شده است. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل فرضیه‌ها حاکی از این است که مدیریت منابع انسانی سبز با میانجی‌گری زنجیره تأمین سبز بر عملکرد پایدار تأثیر معناداری دارد ولی با میانجی‌گری نوآوری سبز فاقد تأثیر معنادار بر عملکرد پایدار است.‌ همچنین مدیریت منابع انسانی سبز با میانجی‌گری زنجیره تأمین سبز بر نوآوری سبز تأثیر معناداری دارد. بر اساس نتایج، پیشنهاد می‌شود که سازمان‌ها با تمرکز بر تقویت زنجیره تأمین سبز به‌عنوان یک عامل کلیدی مهم، در راستای ارتقای عملکرد پایدار گام بردارند و همزمان زمینه‌های تقویت نوآوری سبز را فراهم سازند.