ناهمگونی شدت بیماری زایی استرینهای Ralstonia solanacearum جدا شده از مزارع سیبزمینی استان همدان.
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
2 استاد، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
doi
10.22092/bcpp.2024.365942.367چکیده
چکیده:بیماری پژمردگی باکتریایی سیبزمینی ناشی از Ralstonia solanacearum یکی از بیماریهای زیانبار در استان همدان است. تولید پلیساکارید خارج سلولی مهمترین عامل بیماریزایی این باکتری است. برای بررسی ناهمگونی شدت بیماریزایی استرینهای بیماریز، نمونههای گیاهی مشکوک به آلودگی از مناطق سیبزمینی کاری گردآوری شد. در آزمایشگاه از نمونههای آلوده استرینهای باکتری روی محیط کشت نوترینت آگار(NA) دارای تریفنیل تترازولیوم کلراید (TTC)جداسازی شد. غربالگری باکتریهای جدا شده بر پایه ظاهر کلنی، واکنش فوق حساسیت روی توتون و فعالیت تیروزینازی انجام شد و تعداد 63 استرین باکتریایی برگزیده و ویژگیهای فنوتیپی مهم آنها بررسی شد. برای برگزیدن نمایندههای استرینهای باکتریایی در پژوهش گلخانهای، واکنش فوق حساسیت روی توتون و بیماری زایی روی سیب زمینی و شمعدانی برای همه استرینها بررسی شد. سپس الگوی پروتئینهای محلول سلولی الکتروفورز شده استرینها در ژل پلی اکریل آمید بررسی شد. نتایج نشان داد که بیشتر استرینها روی توتون واکنش فوق حساسیت نشان داده و روی سیبزمینی و شمعدانی بیماری زا بودند و الگوی پروتئینی نسبتا یکسانی داشتند. در آزمایشی جداگانه استرینهای باکتریایی بر پایه شدت بیماری زایی روی برگ شمعدانی گروه بندی و داده های به دست آمده با نرم افزار SAS آنالیز شد. سرانجام بر پایه ویژگیهای ظاهری و فنوتیپی، الگوی پروتئین های محلول سلولی الکتروفورز شده، بیماری زایی در شمعدانی و واکنش فوق حساسیت روی توتون، تعداد 10 استرین نماینده برای بررسی ناهمگونی شدت بیماریزایی روی سیب زمینی و گوجه فرنگی در گلخانه برگزیده شدند. در شرایط گلخانه بیماریزایی استرینهای برگزیده روی سیب زمینی و گوجه فرنگی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار بررسی شد. نتایج نشان داد که استرین های به کار گرفته شده از نظر شدت بیماری زایی در هر دو گیاه سیب زمینی و گوجه فرنگی ناهمگون بوده و تفاوت معنیدار داشتند. استرینهای آزمایش شده بر پایه تاثیر روی ویژگیهای رشد مانند اپیناستی، وزن بوته، وزن تر و خشک اندام بالایی و ریشه در مواردی تا پنج گروه آماری بودند. این یافته مهم میتواند دیدگاه ما را در مورد مدیریت کنترل بیماری پژمردگی باکتریایی این دو محصول بسیار مهم بر پایه استفاده از ارقام مقاوم یا متحمل و کنترل تلفیقی روشن تر نموده و دریچه نوینی را به روی ما بگشاید و در کنترل کارآمد بیماری به ما کمک کند.