مفهومپردازی «اسارت در دام دانش» در معلمان ابتدایی
نویسندگان
1 گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران، 0009000182743542
2 کارشناسیارشد مدیریت آموزشی، وزارت آموزشوپرورش، تهران، ایران، 000900026226942X
doi
10.48310/tpd.2024.15693.1595چکیده
پیشینه و اهداف: باورهای معلم نسبت به دانش، مهارت و نگرش خود، یکی از پدیدههای موردتوجه تربیتپژوهان است که اگر درست شکل نگیرد، منجر به پدیدههایی مانند «اسارت در دام دانش» میشود. شکلگیری و تشدید «اسارت در دام دانش» در بین معلمان، بویژه معلمان دوره ابتدایی، میتواند اثرات جبرانناپذیری بر کیفیت یادگیری دانش آموزان و یاددهی معلمان در مدارس داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف توصیف ماهیت پدیده «اسارت در دام دانش» در فرایند یاددهی و یادگیری، علل شکلگیری و پیامدهای آن انجام شد. روشها: روش پژوهش از نظر رویکرد، کیفی و از نظر روش، از نوع پدیدارشناسی بود. به منظور دستیابی به اطلاعات، از روش نمونهگیری شبکهای، تا رسیدن به حد اشباع نظری، استفاده شد. به همین منظور، 18 نفر از مدیران، معلمان و خبرگان مورد مصاحبه نیمه ساختاریافته قرار گرفتند. تحلیل دادهها با استفاده از روش هفت مرحلهای کلایزی و تحلیل محتوای متون مصاحبهها انجام شد. یافتهها: پس از فرایند کدگذاری، مضامین مرتبط به ویژگیها (رفتاری، کلامی/گفتاری، ذهنی و آموزشی)، عوامل و شرایط (فردی، محیطی، اقتصادی، برنامهریزی و سیاستگذاریها) و پیامدها (دانشآموز، معلم و سازمانی) «اسارت در دام دانش» استخراج شد. نتیجهگیری: شرایط، عوامل و زمینههای شکلگیری، بهطور مستقیم و غیرمستقیم بر جهتدهی چنین رفتارهایی، اثرگذار است. شناسایی این عوامل و برنامهریزی جهت پیشگیری و اصلاح چنین شناخت و برداشتی، از ضروریات نظام آموزش و پرورش است. شناخت این سازه مهم، در نوع تربیت معلمان و نیز نگهداشت و ارتقای ایشان امری ضروری است.