نمادپردازی بهشت و ملکوت در رسالات فارسی سهروردی

نویسندگان

1 دانشکده زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه الزهرا(س)، تهران- ایران.

2 زبان و ادبیات فارسی دانشگاه الزهرا(س)، تهران- ایران.

doi
10.22103/jis.2018.11309.1797
چکیده

در طول اعصار، بشر برای سخن گفتن از بهشت و دوزخ از "نمادها" بهره جسته است. زیرا آنها می‎توانند معانی سرشاری را در خود جای دهند و مطابق با ذهن مخاطبان گوناگون خود دچار دگردیسی شوند. سهروردی نیز در رسالات خود با بهره‎گیری از نمادهایی همچون: مار، باز، طاووس و درخت به توصیف ملکوت، بهشت و رنج دوری از آن اشاره کرده است. با این حال وی در هیچ‎یک از این رسالات از دوزخ سخن نگفته زیرا در نگاه او، جهان مادی نقطة مقابل بهشت است که روح پس از هبوط در آن قرار گرفته است. این پژوهش با رویکردی توصیفی- تحلیلی نمادهای مرتبط با بهشت را در رسالات فارسی سهروردی بررسی کرده و آنها را تا حدودی با نمادهای جهانی تطبیق داده است تا بتوان با درکنار هم قرار دادن آنها علاوه بر شناخت جهان‎بینی سهروردی و نگاه خلاق وی، به تفسیر بهتر این نمادها دست یافت. یافت[ نظر داور محترم جابه جایی این دو بخش بوده است. است است است]