تأثیر بسترهای غذایی جامد بر میزان اسپورزایی و تولید کیتیناز Trichoderma harzianum Tr6 و کنترل نماتد Meloidogyne javanica در گوجه فرنگی
نویسندگان
1 گروه گیاهپزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 گروه گیاهپزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 گروه گیاهپزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران.
doi
10.22092/bcpp.2018.119372چکیده
گونههای جنسTrichoderma از جمله عواملی بهشمار میروند که میتوانند با پارازیته کردن تخم و لارو نماتدهای انگل گیاهی، Meloidogyne spp. و همچنین القاء مقاومت گیاه در مقابل نماتد، منجر به کاهش خسارت آنها شوند. در این تحقیق تأثیر بسترهای غذایی جامد (دانه ارزن، دانه گندم و سبوس گندم) بر توان اسپورزایی Trichoderma harzianum Tr6 ، میزان تولید آنزیم کیتیناز و توانایی کنترل نماتد Meloidogyne javanica توسط آن مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این آزمایش نشان داد بسترهای غذایی اثر متفاوتی بر اسپوردهی و کنترل نماتد داشتند. سبوس گندم بهترین بستر غذایی بوده که باعث تولید اسپور به میزان 1011×5/1 در هرگرم محیط کشت، 66/87 درصد مرگ لارو سن دوم نماتد و کاهش تفریخ تخم به میزان 66/13درصد در شرایط آزمایشگاه شد. سنجش آنزیمی کیتیناز نشان داد که Trichoderma کشت شده در سبوس گندم باعث تولید یکU/min در هر میلی لیتر میزان آنزیم شد. همچنین نتایج این تحقیق نشان داد که قارچی که روی سبوس گندم کشت شده نسبت به سایر بسترهای جامد کارایی بیشتری در کنترل نماتد درشرایط گلخانه داشته و شاخص گال در این تیمار 6/0 بود.