معرفی و اعتباریابی مقیاس اضطراب تدریس دانشجومعلمان
نویسندگان
1 استادیار، گروه آموزشی روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
2 استادیار، گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
doi
10.48310/tpd.2024.16237.1641چکیده
دانشجومعلمان عمدتاً در طول دوره تربیت معلم دچار اضطراب شده و نگرانیهایی درخصوص تدریس در مدارس دارند که میتواند عملکرد حرفهای آنها را در آینده تحت تأثیر قرار دهد. پایش اضطراب تدریس دانشجومعلمان و شناسایی عوامل مؤثر بر آن، در گرو دستیابی به ابزار معتبر سنجش اضطراب تدریس است؛ بنابراین، هدف از این پژوهش، تعیین ساختار عاملی و همسانی درونی پرسشنامه اضطراب تدریس هارت (1987) بود. روش پژوهش، توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری، دانشجومعلمان ورودی 1399، 1400 و 1401 پردیسهای دانشگاه فرهنگیان استان کردستان مشتمل بر 1364 نفر بود که با استفاده از شیوه نمونهگیری تصادفی سیستماتیک، نمونهای به حجم 275 نفر از میان آنها انتخاب شد. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه اضطراب تدریس دانشجومعلمان بود. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی مرتبه اول و مرتبه دوم، ضریب آلفای کرونباخ و آزمون t تک نمونهای صورت گرفت. یافتهها نشان داد که گزارههای پرسشنامه اضطراب تدریس، قابل تقلیل به چهار مؤلفه: اضطراب ارزشیابی شدن، اضطراب مسائل حرفهای و دانشآموزان، اضطراب کنترل کلاس و اضطراب الزامات فعالیت تدریس بود. پایایی کل پرسشنامه برابر با 927/0 بود و پایایی ابعاد پرسشنامه نیز در دامنه 66/0 تا 89/0 قرار داشت. درمجموع، نتایج، حاکی از تأیید روایی سازه و همسانی درونی پرسشنامه اضطراب تدریس هارت (1987) در نمونه ایرانی مورد مطالعه، البته با حذف دو گزاره بود. با عنایت به کمبود ابزار سنجش اختصاصی اضطراب تدریس در ایران، توصیه میشود در پژوهشهای بعدی از این مقیاس جهت بررسی این سازه در میان جامعه دانشجومعلمان و نیز معلمان ایرانی استفاده گردد.