ارزیابی عوامل مؤثر بر انتشار دی‌اکسید کربن در ایران با تأکید بر عدم قطعیت سیاست اقتصادی

نویسندگان

1 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.

2 دانشجوی دکتری گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.

3 استادیار، مرکز پژوهش‌های توسعه و آینده‌نگری، تهران، ایران.

doi
10.22034/emj.2024.714147
چکیده

اقتصاد جهانی در چند سال گذشته شاهد رویدادهای سریعی بوده که باعث نگرانی‌هایی در مورد تغییرات آب و هوایی و عدم قطعیت‌ها شده است. در طول چند دهه گذشته انتشار گازهای گلخانه‌ای یکی از دلایل اصلی گرم شدن کره زمین معرفی که سرانجام به تغییرات آب و هوایی منتهی شده است. بنابراین، بررسی عوامل اثرگذار بر افزایش انتشار دی‌اکسید کربن به‌عنوان یکی از مهم‌ترین انواع گازهای گلخانه‌ای از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. در این راستا، هدف مطالعه بررسی اثر عوامل مؤثر بر انتشار دی اکسید کربن در ایران با تأکید بر اثر عدم قطعیت سیاست اقتصادی با استفاده از الگوی خودرگرسیون برداری با وقفه توضیحی(ARDL) طی دوره زمانی 1997 تا 2020 است. نتایج تحقیق حاکی از آن است که در بلندمدت متغیر عدم قطعیت سیاست اقتصادی اثر مثبتی بر انتشار دی‌اکسید کربن دارد و کیفیت محیط زیست را کاهش می‌دهد. همچنین، در خصوص سایر متغیرهای مورد بررسی می‌توان بیان داشت که مصرف انرژی تجدیدپذیر اثر منفی و معنی‌داری بر انتشار دی‌اکسید کربن داشته و سازگار با محیط زیست است و به بهبود کیفیت محیط زیست کمک می‌کند. همچنین اثر شهرنشینی بر انتشار دی‌اکسید کربن منفی است. با توجه به اینکه یکی از دلایل بالاتر بودن شاخص عدم قطعیت در اقتصادهای کم درآمد بی‌ثبات‌تر بودن اقتصاد (از شوک‌های خارجی آسیب بیشتری می‌بینند) و شوک‌های سیاسی داخلی بیشتر است. بنابراین پیشنهاد می‌گردد سیاست‌های بلندمدت و با ثبات توسط دولت اتخاذ شود و با اهتمام به اعلام صحیح سیاست‌های اعمالی و انتشار به‌هنگام اطلاعات اقتصادی که منجر به کاهش عدم قطعیت سیاست‌های اقتصادی می‌شود، به بهبود کیفیت محیط زیست کمک نمایند. همچنین با پیش‌بینی عدم قطعیت‌های جهانی، سیاست‌هایی اتخاذ نمایند که اثرات آنها را کاهش دهند.