بررسی شیوههای عملکرد عیّاران در متنهای حماسی و عیّاری
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی دانشگاه شیراز
2 دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز
doi
10.22103/jis.2018.2110چکیده
بخش قابل توجّهی از متون حماسی و داستانهای قهرمانی، آکنده از شیوهها و شگردهای عیّاری است. عیّاران شخصیتهایی والا هستند که هنگام ناکارآمدی جنگ و ستیز وارد داستان شده، با روشهای ویژۀ خود بر کشش داستان میافزایند. در این جستار، شیوههای عملکرد عیّاران در چند متن حماسی و عیاری بررسی شدهاست. این پژوهش با هدف تبیین دقیقتر کارویژهها و تحلیل ساز و کارهایی صورت یافتهاست که در بسیاری از داستانها موجب گرهافکنی و یا برون رفت از بحران میشود. بدین منظور پس از عنوان هر شگرد، نمونههایی به دست داده میشود. متنهای بررسی شده عبارتند از: شاهنامۀ فردوسی، سمک عیّار، دارابنامۀ ترسوسی، دارابنامۀ بیغمی، برزونامه و اسکندرنامه. پژوهش به روش تحلیل محتوا بر پایۀ منابع کتابخانهای سامان یافتهاست. براساس نتایج، روشهایی که عیّاران بدان وسیله به مقصود خود میرسند بدین شرح است: تعویض لباس، تغییردادن چهره، آراستن خود به شیوههای مختلف، استفاده از داروی بیهوشانه، انگشتر، کمند، صندوق، پنهان کردن وسیلۀ دفاعی در ساق موزه، ناشناسرفتن به سپاه دشمن، شناسایی مکان با بوییدن خاک و سخن گفتن به زبانهای دیگر. این شیوهها نشان میدهد چگونه در داستانهای حماسی- عیاری یکنواختی ماجراها بر هم میخورد و توجّه خواننده به عناصر تأثیرگذار و مهمّی که گاه فراتر از جنگ و ستیز هستند، جلب میشود.