ارزیابی سایندگی خاکها در حفاری مکانیزه تونلهای شهری با نگرشی ویژه به خط یک قطار شهری تبریز
نویسندگان
1 دانشیارگروه زمینشناسی مهندسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشجوی دکتری زمینشناسی مهندسی، گروه زمینشناسی مهندسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
یکی از عوامل مهم در حفاری مکانیزه تونلهای خاکی، اثر سایندگی خاکها و سنگدانهها بر روی ابزارهای برشی و سایر قسمتهای کلهحفار میباشد. روشهای متعددی برای اندازهگیری درجه سایندگی سنگها وجود دارد ولی در مورد خاک روشهای تعیین سایندگی محدودتر است. وجود این محدودیت در ارزیابی مناسب درجه سایندگی خاکها، یکی از چالشهای علم زمینشناسی مهندسی در صنعت حفاری و تونلسازی مکانیزه میباشد. لذا لازم است با انجام آزمایشهای آزمایشگاهی و استفاده از اطلاعات موجود و عملی نسبت به بررسی این موضوع اقدام شود. در این مقاله با انجام آزمونهای مختلف LCPCبه بررسی تأثیر برخی از پارامترهای مهم و مؤثر در سایندگی خاکها (دانهبندی، درصد کوارتز معادل و درصد رطوبت) پرداخته شده و سپس وضعیت خاک مسیر خط یک متروی تبریز از لحاظ سایندگی ارزیابی شده است. نتایج این تحقیقات نشان داده با افزایش اندازهی دانههای خاک، میزان سایندگی افزایش مییابد. تأثیر درصد رطوبت در همه نمونههای مورد آزمایش یکسان نبوده، در تعدادی باعث افزایش و در تعدادی باعث کاهش میزان سایندگی میشود. بررسی تأثیر درصد کوارتز معادل در میزان سایندگی خاک نشان داد که با افزایش این پارامتر، بسته به اندازه دانههای خاک، میزان سایندگی به صورت توانی افزایش مییاید. بررسی میزان سایندگی خاک مسیر خط یک متروی تبریز، نشان داد خاک مذکور در حالت خشک، خیلی ساینده و در حالت اشباع در حد متوسط سایندگی است.
