دلالتهای نظریه پیچیدگی برای برنامه درسی
نویسندگان
1 استادیار گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
2 استاد، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
doi
چکیده
هدف مقاله، تبیین دلالتهای نظریه پیچیدگی در برنامه درسی است. نظریه پیچیدگی با تکیه بر مبانی فیزیک کوانتومی بیان میکند که در یک سیستم پیچیده نمیتوان چیزی را از قبل پیشبینی کرد. در این پژوهش، به منظور استخراج دلالتهای نظریه پیچیدگی برای برنامه درسی از روش سندکاوی و تحلیل محتوای مقولهای استفاده شد. 45 منبع مرتبط با موضوع، به عنوان نمونه پژوهش بر اساس نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. ابتدا با توجه به سؤالات پژوهش، منابع مرتبط، مطالعه شده و متون، استخراج شدند؛ سپس یافتهها کدگذاری، طبقهبندی و تحلیل و تفسیر شدند. یافتههای پژوهش، ویژگیهای نظریه پیچیدگی، کاربردهای نظریه پیچیدگی در تعلیم و تربیت و برنامه درسی، ویژگیهای برنامه درسی پیچیده، و رویکرد برنامه درسی متناسب با نظریه پیچیدگی را تبیین کرد و نشان داد نظریه پیچیدگی دارای ویژگیهایی مانند بازخورد مثبت، سازگاری و انطباق، آشفتگی، خودتحلیلی، ارتباط، خودسازماندهی، اثر پروانهای، خودتعادلی، جاذبههای ناآشنا، و غیرخطیبودن است. بر اساس نظریه پیچیدگی، آن نوع برنامه درسی میتواند فرد را برای مواجهشدن با تغییر و تحول و زندگی در دنیای پیچیده آماده کند که خودش هم پیچیده باشد؛ برنامه درسی بر اساس سیستمهای انطباقی پیچیده، بر اصولی چون روییدنیبودن، خودسازماندهی، بازخورد، تعامل، روابط دوسویه و چندسویه، همیاری، ارتباط، و نظم بدون کنترل، تأکید دارد. برنامه درسی روییدنی میتواند به خلق سازمانهای یادگیرنده کمک کند. با خلق سازمانهای یادگیرنده، یادگیرندگان، این توانایی را کسب میکنند که در برابر تغییر، پیچیدگی و عدم اطمینان، واکنش مناسبی از خود نشان داده و خود را مدیریت کنند.