اثربخشی به کارگیری روش شبیهسازی بر خلاقیت و عملکرد تحصیلی دانشآموزان
نویسندگان
1 آموزگار، منطقه خدابنده، زنجان، ایران
2 مدرس، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان
doi
چکیده
پژوهش حاضر به منظور بررسی اثربخشی روش شبیهسازی بر خلاقیت و عملکرد دانشآموزان دوره ابتدائی به روش نیمهآزمایشی و با طرح پیشآزمون و پسآزمون انجام شد. جامعه آماری مورد مطالعه را دانشآموزان دختر مقطع ابتدایی شهرستان خدابنده تشکیل دادند که در سال تحصیلی 1402-1401 در مدارس دوره ابتدایی به تحصیل اشتغال داشتند. تعداد 30 نفر با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای، انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. در این پژوهش آموزش درس علوم تجربی به مدت 8 هفته و در هر هفته دو جلسه آموزشی 50 دقیقهای با روش شبیهسازی به گروه آزمایش ارائه شد. گروه کنترل (شاهد) نیز، به روش تدریس سنتی و بدون هیچ مداخلهای آموزش درس علوم خود را دریافت نمودند. برای اجرای هر دو شیوه تدریس از یک معلم ثابت استفاده شد. جهت سنجش خلاقیت فراگیران بر اساس دیدگاه تورنس از آزمون 60 سؤالی خلاقیت عابدی ( 1372) و جهت سنجش عملکرد تحصیلی دانشآموزان از پرسشنامه سنجش عملکرد تحصیلی فام و تیلور (EPT) استفاده شده است. نتایج نشان داد که بهکارگیری روش شبیهسازی موجب ارتقای خلاقیت و بهبود عملکرد تحصیلی دانشآموزان دوره ابتدایی میشود.