واکاوی جایگاه خواجه اتابک علاءالدین و اتابک قطب‌الدین محمد در کرمانِ گذشته و حال

نویسندگان

1 استادیار بخش تاریخ دانشگاه شهید باهنر کرمان

doi
10.22103/jis.2017.1702
چکیده

   همزمان با حاکمیت سلاجقۀ کرمان (583-433ه.ق) به مانند سلاجقۀ بزرگ، دیوان­هایی مانند دیوان وزارت، دیوان استیفا، دیوان انشا و مناصب دیگری همچون اتابکی و دادبگی وجود داشت. اتابک علاءالدین­ بوزقش و پسرش اتابک قطب­الدین­ محمد، دوتن از اتابکان سلجوقی کرمان هستند که به رغم نقش بسیار مؤثر و کارآمدشان در برهه­هایی از تاریخ کرمان، کمتر مورد عنایت محقّقان قرار گرفته و بسیاری از زوایای زندگی آنان در هاله­ای از ابهام قرار دارد. از همین رو نوشتار حاضر بر آن است تا با روش تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه­ای و تحقیق میدانی(بررسی مقبرهء خواجه اتابک)، در گام نخست به معرفی این دو اتابک و خدمات سیاسی- فرهنگی آنها پرداخته، در دومین گام، وضعیت امروزی مقبرۀ آنان را یادآور شود. نتیجه آنکه اگرچه این دو اتابک، روزگاری اقتدار داشته و منشأ خدمات فراوانی در کرمان دیروز بوده­اند اما در میان کرمانیان امروز نه تنها نامی از آنان برده نمی­شود، بلکه مقبرۀ آنان نیز با بی­مهری تمام در گوشۀ یکی از محله­های قدیمی کرمان، رها شده است.