واکاوی جایگاه خواجه اتابک علاءالدین و اتابک قطبالدین محمد در کرمانِ گذشته و حال
نویسندگان
1 استادیار بخش تاریخ دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
10.22103/jis.2017.1702چکیده
همزمان با حاکمیت سلاجقۀ کرمان (583-433ه.ق) به مانند سلاجقۀ بزرگ، دیوانهایی مانند دیوان وزارت، دیوان استیفا، دیوان انشا و مناصب دیگری همچون اتابکی و دادبگی وجود داشت. اتابک علاءالدین بوزقش و پسرش اتابک قطبالدین محمد، دوتن از اتابکان سلجوقی کرمان هستند که به رغم نقش بسیار مؤثر و کارآمدشان در برهههایی از تاریخ کرمان، کمتر مورد عنایت محقّقان قرار گرفته و بسیاری از زوایای زندگی آنان در هالهای از ابهام قرار دارد. از همین رو نوشتار حاضر بر آن است تا با روش تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانهای و تحقیق میدانی(بررسی مقبرهء خواجه اتابک)، در گام نخست به معرفی این دو اتابک و خدمات سیاسی- فرهنگی آنها پرداخته، در دومین گام، وضعیت امروزی مقبرۀ آنان را یادآور شود. نتیجه آنکه اگرچه این دو اتابک، روزگاری اقتدار داشته و منشأ خدمات فراوانی در کرمان دیروز بودهاند اما در میان کرمانیان امروز نه تنها نامی از آنان برده نمیشود، بلکه مقبرۀ آنان نیز با بیمهری تمام در گوشۀ یکی از محلههای قدیمی کرمان، رها شده است.