پدیدارشناسی تجارب معلمان در آموزش مجازی ریاضی به کودکان با نیازهای ویژه
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی، رشته آموزش کودکان با نیازهای ویژه، دانشگاه فرهنگیان
2 مدرس مدعو، گروه آموزشی علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان
doi
چکیده
هدف از انجام پژوهش حاضر، مطالعه و بازنمایی تجارب معلمان از آموزش مجازی کودکان با نیازهای ویژه، در درس ریاضی میباشد. روش پژوهش، کیفی و از نوع پدیدارشناسی است. معلمان با نیازهای ویژه شهرستان سقز که در سال تحصیلی 1401-1400 تجربه آموزش ریاضی به دانشآموزان ابتدایی در مدارس کودکان با نیازهای ویژه را داشتهاند، میدان تحقیق این پژوهش کیفی بودند. ابتدا معلمان به صورت هدفمند انتخاب شدند؛ سپس برای جمعآوری دادهها، از مصاحبه نیمهساختاریافته استفاده شد و گردآوری دادهها و فرایند مصاحبه، تا اشباع نظری ادامه یافت. پس از ضبط مصاحبه، متن آنها پیاده شد. جهت تأیید روایی و اطمینانپذیری، یافتهها به شرکتکنندگان ارائه و نظراتشان دریافت شد؛ سپس برای تحلیل دادهها، با استفاده از راهبرد هفت مرحلهای کلایزی، مضامین اصلی و مضامین فرعی استخراج گردید. یافتهها شامل 7 مضمون اصلی است که عبارتند از: تأثیر خانواده، ارزشیابی غیرواقعی، زیرساخت برای آموزش مجازی، توانمندسازی معلمان، فرصتهای نوین، معایب و راهبردهای اثربخشی تدریس. نتایج پژوهش نشان داد که خانوادهها باید به عنوان مخاطب آموزش مجازی توجیه شوند؛ همچنین دورههای استفاده مؤثر از ظرفیت مجازی در آموزش برای معلمان برگزار شود تا آموزش مجازی در آینده بتواند به عنوان مکمل آموزش حضوری در آموزش درس ریاضی ایفای نقش کند. لازم است در آموزش مجازی برای کودکان با نیازهای ویژه با طیفهای مختلف، تمهیدات و ملاحظات خاصی در نظر گرفته شود.