نگاهی به قصۀ کُردی «کَدو»
نویسندگان
1 دانشآموختۀ کارشناسی ارشد ایرانشناسی
doi
10.22103/jis.2017.1625چکیده
قصه، به عنوان بخشی از ادبیات عامیانه، دربردارندة آمالی است که غالباً طرح و تحققشان در فضای غیر آن، ممکن نبوده؛ ازینرو، بررسی قصههای عامیانه، میتواند شناخت ما را از دنیای درونی انسانها در گذشته بیشتر و بهتر گرداند. تحقیق حاضر که به بازکاوی قصة کُردی «کدو» پرداخته، نشان میدهد که قصة مذکور، با ساخت قصههای همنوع مشترکاتی دارد و در عین حال با قصههای مشابه از لحاظ مضمون و پردازش، تفاوتهایی نیز دارد. دیرنگاریِ قصه اگرچه سبب ورود عناصر دخیل در قصه شده، اما شالودة عامیانه بودن در محتوای آن نمایان است. درخصوصِ ارتباط قصه با کُردها باید گفت که طرح مواردی در آن که با محیط و معیشتِ کُردها سازگاری دارد، اصالت کُردی بودن قصه را بیشتر مسجل میگرداند. به هر روی، تحقیق حاضر گامی در راه شناخت درونمایة یکی از قصههای کُهن کُردی با اجزای پراکندة همنوعش در سایر اطراف و اکناف جهان است تا با تمرکز بر تحلیل این نوع از ژانر ادبی _ قصه در ادبیات شفاهی کُرد _ بر قابلیّتهای ادبیات عامیانة محلّی بیش از پیش، نظر افکنده شود.