سیمای هویّت ایرانی در آثار ادبی عصر اسلامی (نگاهی به مقولۀ هویّت در دو کتاب «دو قرن سکوت» و «خدمات متقابل ایران و اسلام»)
نویسندگان
1 استاد گروه زبان و ادبیات عرب دانشگاه رازی کرمانشاه،
2 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات عرب دانشگاه رازی کرمانشاه
3 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات عرب دانشگاه رازی کرمانشاه
doi
10.22103/jis.2017.1591چکیده
از مهمترین مباحث حوزة مطالعات فرهنگی و ادبی، شناخت شاکلة هویّت ملّی یک سرزمین، در لابهلای آثار هنری و ادبی آنهاست. ورود دین اسلام به ایران سبب شد تا عناصر اصلی هویّت این تمدّن، بهآرامی تحت تأثیر فضای تازة سیاسی و عقیدتی، دچار دگرگونیهای عمیقی شود؛ سپس با سیطرة امویان و عبّاسیان، فراز و فرودهایی در روابط ایرانیان با جهان فاتح عربی – اسلامی، پیش آمد. پارهای از سازة دیرسال هویّت ایرانی، به کلّی محو شد و بخشهایی از آن نیز، شاهد دگردیسیهای وسیعی گردید. از آنجا که شعر، ادب و تاریخ هر عصری، تصویری از اوضاع آن است؛ این پژوهش با شیوهای توصیفی – تحلیلی، ضمن واگویة برخی از تغییرات در مؤلّفههای هویّت تاریخی ایران، در سدههای نخست خلافت اسلامی و عصر عباسی، با بهرهمندی از دو اثر ارزشمند خدمات متقابل اسلام و ایران، نوشتة مرتضی مطهری و نیز دو قرن سکوت به قلم عبدالحسین زرینکوب، مورد نقد و مقابله قرار گرفتهاست.