برآورد ارزش حفاظتی منطقه خور و بیابانک با رویکرد ارزشگذاری مشروط
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد، بیابانزدایی، گروه مهندسی طبیعت دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران.
3 استادیار، گروه مهندسی طبیعت، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
doi
10.22034/emj.2022.701391چکیده
اکوسیستمهای بیابانی پتانسیل قابل توجهی برای جذب گردشگران داخلی و خارجی دارند و توجه به ارزشهای بازاری و غیربازاری آنها در توسعه پایدار اقتصادی امری ضروری است. هدف این مطالعه برآورد ارزش حفاظتی شهرستان خوروبیابانک و بررسی عوامل مؤثر بر تمایل به پرداخت افراد برای حفاظت از این منطقه با استفاده از الگوی لوجیت و روش برآورد حداکثر راستنمایی، میباشد. برای این منظور 388 پرسشنامه از بازدیدکنندگان منطقه مورد مطالعه، جمعآوری و با استفاده از روش ارزشگذاری مشروط به شیوه استخراج انتخاب دوگانه دو بعدی مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل اطلاعات جمعآوری شده نشان داد 71/8 درصد افراد تمایل به پرداخت برای حفاظت از منطقه دارند که نشاندهنده اهمیت بالای آن از دیدگاه بازدیدکنندگان میباشد. همچنین نتایج بیانگر آن است که حداکثر تمایل به پرداخت هر فرد برای ارزش حفاظتی منطقه 108540 ریال میباشد. بر همین اساس ارزش حفاظت سالانه مبلغ 4,228 میلیون ریال تعیین گردید. جنسیت، شغل، دفعات بازدید از منطقه، اهمیت به محیط زیست، درآمد و عضویت در سازمانهای حامی محیطزیست تأثیر مثبت و معناداری بر تمایل به پذیرش مبالغ پیشنهادی داشتهاند. نتایج تحقیق حاضر میتواند در برنامهریزیهای استان در بهبود شرایط گردشگری و همچنین اولویتبندی این نقاط به مدیران عرصه گردشگری کمک کند.