ارتقای فضاهای شهری دوستدار کودک بر مبنای مدل حق به شهر مطالعه موردی: محله سرداران ارومیه
نویسندگان
1 گروه شهرسازی، دانشکده معماری، شهرسازی و هنر، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 دانشجوی کارشناسیارشد برنامهریزی شهری ، دانشکده معماری، شهرسازی و هنر، دانشگاه ارومیه ، ایران.
3 گروه شهرسازی، دانشکده معماری، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22034/jsc.2024.455779.1777چکیده
این پژوهش با هدف ارتقای فضاهای دوستدار کودک در محله سرداران ارومیه که دارای بافت سنتی و تاریخی میباشد، انجامشده است. بر اساس مدل حق به شهر حضور و تعامل هر یک از گروههای سنی و هر گروه کاربری (تجاری، مسکونی، مذهبی، اداری) در این ارتقاء کیفیت فضاها بهعنوان یک عامل کلیدی شناخته میشود. پژوهش حاضر از منظر روش تحقیق توصیفی - تحلیلی بوده و از لحاظ هدف کاربردی میباشد. نمونه آماری را از مابین 4 کاربری که بیشترین درصد از کاربریهای موجود محله سرداران را در برمیگیرد، انتخابشده است. مطابق با فرمول کوکران حجم نمونه پژوهش برابر با 135 میباشد. دادههای جمعآوریشده در سه دسته تقسیمبندی میشود: مدل چیدمان فضایی -پرسشنامه و برداشتهای میدانی. در مدل چیدمان فضایی نقشه عمق کلی از نقشه محوری محدوده استخراج گردید و با تحلیل روابط توپولوژیکی نقشههای پیوستگی و یکپارچگی دسترسیهای محدوده تولید گردید. نتایج حاصل از پژوهش نشان میدهد دسترسیهای محلی محدوده از جمله صحبه، شیشهگرخانه و کوچه حشمتی دارای بیشترین پیوستگی (10) و اتصال بالا با همسایگی بلافصل میباشد و قطعات ملکی موجود در این مسیرها مطابق اطلاعات گردآوریشده بیشترین پتانسیل شکلدهنده و ارتقای فضاهای دوستدار کودک مبنی بر تأمین منافع همه گروههای سنی محله و کاربریهای محله از طریق روابط فضایی همسایگی از جمله مسکونی و تجاری دارد، بهطوریکه میتواند با وجود پایهایترین تسهیلات محلی دعوتکنندگی بسیار بالایی برای تمامی گروههای سنی در شرکت در تعاملات اجتماعی محله داشته باشد
