ریشهشناسی و نمادپردازی شخصیّت کیومرث و هوشنگ در شاهنامه
نویسندگان
1 دانشآموختۀ کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یزد
2 دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد
doi
10.22103/jis.2017.1594چکیده
شاهنامۀ فردوسی سند هویّت ملی و دینی ماست و تحلیل ابعاد ساختاری و محتوایی، بهویژه بررسیهای تطبیقی آن با متون اساطیری و دینی دیگر به منظور شناخت هرچه بیشتر رمز و رازها و دستیابی به آموزهها و پیامهای اخلاقی و معنوی این اثر شگرف در هر عصری و برای هر نسلی ضرورت دارد. در این جستار، با تجزیه و تحلیل ابیات شاهنامه و با بهره جستن از منابع معتبرشاهنامهشناسی، اسطورهشناسی و تاریخی، ابتدا به بررسی و تحلیل مهمترین عناوین و القاب در بخش اساطیری، بهویژه شخصیّت اساطیری(کیومرث و هوشنگ) پرداخته و سپس به لحاظ ریشهشناسی، تعابیر نمادین و رمزی و عرفانی تحلیل، مقایسه و بر اساس شواهد و قراین موجود نتیجهگیری شده است. بر این اساس، هرکدام از شخصیتها و قهرمانان شاهنامه با پندارها و کردارهای خویش، جلوهای از باورهای دینی، ویژگیهای اخلاقی و خوی اهورایی و اهریمنی خویش را به نمایشگذاشته و از القاب متناسبی برخوردار شدهاند