مرگ به مثابه تشرف(نوزایی)...
نویسندگان
1 استادیارگروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه جیرفت
2 دانشجوی کارشناسی ارشد رشتۀ باستانشناسی.
doi
10.22103/jis.2016.1496چکیده
آیینهای مرتبط با مرگ در فرهنگهای گوناگون، صرفاً نوعی مراسم کلیشهای نیست، بلکه حاوی مضامین و نمادهای مذهبی و اساطیریای است که نشاندهندۀ گفتمانهای حاکم بر آن فرهنگ است. آیینهای مرگ، اگرچه در حوزه تمدنی هلیلرود، مانند سایر نقاط ایران، تحت تأثیر گفتمان مذهبی- اسلامی شکل گرفته، امّا در ضمن این آیینها، باورها و رسومی وجود دارد که در عین اشتراک با فرهنگهای دیگر، نشانگر نوعی اعتقادات اساطیری است که تحلیل آنها میتواند وجوه گوناگون عقیدتی- فرهنگی مرگ را به تصویر کشد. در این مقاله تلاش شده تا با رویکردی اسطورهای به آیینهای پیش و پس از مرگ، به مثابۀ آزمون تشرّف(نوزایی)نگریسته شود و وجوه نمادین و انتقالی مرگ که منجر به نوعی تغییر وجودی، گذر از هرج و مرج جهان غیر دینی و پیدایش دنیایی دیگر میشود، مورد تحلیل قرار بگیرد. این تحقیق نشان میدهد که باور به مرگ در حوزه تمدنی هلیلرود، همراه با نوعی تقدّسسازی است و تشرف در آیین مرگ، بر اساس تقابل مقدّس و نامقدّس، تشخّص مییابد. .