فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

با افزایش جمعیت کره زمین، بشر به دنبال افزایش تولید مواد غذایی از طرق مختلف است. مهم‌ترین منبع غذایی بشری مربوط به بخش کشاورزی است. تغییرات آب‌وهوایی و ژئوپلیتیکی، دسترسی برخی از کشورها را به این منابع سرشار محدود نموده؛ لذا دولت‌ها و سازمان‌ها و اشخاص ذی‌نفع بیش‌ازپیش بر حفظ منابع کشاورزی حساس شده‌اند. این امر سبب گردیده تا قوانینی در جهت حمایت از ارقام و گونه‌های گیاهی در سطح بین‌المللی پدیدار شود که هدف اصلی آن حفظ ارزش‌های مربوط به منابع و ذخایر گیاهی است. حال آنکه از طرفی این قوانین، منجر به نادیده گرفته شدن حقوق کشاورزان و جوامع محلی شده است و نمود این مسئله در کشورهای درحال‌توسعه که کشاورزی آن بر دوش جوامع محلی است بیش از سایر کشورهاست. از طرف دیگر بستر مناسبی برای حمایت از نوآوری‌های عرصه کشاورزی را فراهم می‌آورد. هدف این پژوهش آن است که ضمن بررسی قوانین و مقررات حمایتی از ارقام گیاهی، بدانیم رویکرد کشورهای قاره آسیا که عمدتاً در حال ‌توسعه هستند و کشاورزی در آن‌‌ها از مهم‌ترین بخش‌های اقتصادی‌ است، نسبت به قوانین بین‌المللی چیست؟ در پاسخ با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و روش تحلیلی‌توصیفی دریافتیم که اساساً رویکرد اسناد بین‌المللی که تحت تأثیر وضعیت کشورهای توسعه یافته تنظیم شده است، قابلیت اجرا در کشورهای درحال‌توسعه را ندارد و در کشورهای درحال‌توسعه نمی‌تواند میان حمایت از کشاورزان محلی از یک سو و از سوی دیگر حمایت و ترغیب فعالیت‌های نوآورانه در حوزه کشاورزی سازشی ایجاد کنند.