برآورد ارزش تفرجی اکوسیستم مرتع با استفاده از روش ارزشگذاری مشروط *(مطالعه موردی: مراتع الموت شرقی)
نویسندگان
1 استاد گروه مهندسی احیای مناطق خشک و کوهستانی، دانشکده منابع طبیعی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
2 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
3 دانشجوی دکتری علوم مرتع، دانشکده منابع طبیعی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
doi
10.22034/emj.2022.252246چکیده
ارزشگذاری اقتصادی را میتوان راهکار مؤثری در بهبود سیاستهای زیست محیطی جهت رسیدن به توسعه پایدار اکولوژیکی دانست. پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی بوده و از حیث جمعآوری اطلاعات توصیفی– تحلیلی است. جامعه آماری در این تحقیق گردشگران و مسافرانی که در مراتع منطقه گردش کردهاند میباشد. دادههای این مطالعه در سال 1398 جمعآوری شد. میزان تمایل به پرداخت با استفاده از روش ارزشگذاری مشروط و مدل لاجیت محاسبه شده است. نتایج نشان داد که متوسط تمایل به پرداخت افراد جهت گردش در مراتع الموت شرقی 5019/68 ریال و ارزش سالانه گردشگری این مراتع معادل 752955000 ریال برآورد شده است. همچنین جهت استفاده تفرجی افراد از جاذبههای طبیعی مراتع این منطقه متغیر درآمد اثر مثبت و متغیرهای مبلغ پیشنهادی، تعداد دفعات بازدید و بعد خانوار، اثر منفی بر تمایل پرداخت افراد داشته است. گردشگرانی که اعتقاد به مدیریت بومی مراتع داشتهاند، نسبت به سایرین تمایل بیشتری برای پذیرش مبالغ پیشنهادی ابراز کردهاند. همچنین تمام بازدیدکنندگان اهمیت زیادی برای حفظ محیط زیست قائل بودهاند. درصد پیشبینی صحیح در مدل برآورد شده، 0/79 درصد میباشد. مدل برآورده شده توانسته است درصد بالایی از مقادیر متغیر وابسته را با توجه به متغیرهای توضیحی پیشبینی نماید. این پژوهش مشخص کرد که موانع اکوتوریسم زیادی در مراتع الموت وجود دارد از جمله کمبود تبلیغات گسترده در زمان مناسب، عدم مشارکت مردم در ادارۀ امور گردشگری، نبودن اقامتگاه و هتل مناسب برای اسکان گردشگران، نبودن پارکینگ در اماکن گردشگری روستا، نبود مراکز درمانی و خدمات ارتباطی مناسب در روستا. در این خصوص پیشنهاداتی نیز ارائه شد از جمله: افزایش اعتبارات بخش توریسم و جذب سرمایهگذار بخش خصوصی، توسعه تأسیسات اقامتی و پذیرایی، افزایش سهم اعتبارات عمرانی، توسعه حمل و نقل و شبکه راهها، گسترش تفریحات و ورزشهای زمستانی و شناسایی روستاهای با قابلیت بالای توریستی– اگرواکوتوریستی.