بررسی نشانهشناختی قصیدۀ «حکایة الولد الفلسطینی» سرودۀ احمد دحبور بر اساس نظریۀ پیرس
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه لرستان
2 استاد گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه لرستان
3 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات، گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه لرستان
4 دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه لرستان
doi
10.22034/mcal.2025.21469.2390چکیده
نقد نشانهشناختی یکی از روشهای نوین تحلیل متون ادبی است که به کشف نشانهها و دلالتهای ضمنی و معانی ثانویه میپردازد و ساختار متن را تبیین میکند. احمد دحبور، شاعر مقاومت فلسطینی، در قصیده «حکایة الولد الفلسطینی» زندگی یک کودک فلسطینی و رنج و مقاومت مردم فلسطین را روایت میکند و هویت آنان را ثبت مینماید. پژوهش حاضر با استفاده از مبانی نشانهشناسی نظریه پیرس، به تحلیل نشانههای موجود در این سروده پرداخته و اهداف آن را از طریق رمزگانهای سهگانه؛ شمایل، نمایه و نماد، در سه سطح بازنمون، موضوع و تأویل، تبیین میکند. در این پژوهش، رمزگانهای مرتبط با عنوان، خالق اثر، زمان، مکان، بینامتنیت و زیباییشناسی بررسی میشوند تا روابط دلالتمند کشف شوند. نتایج تحلیلها نشان میدهند که با استفاده از نظریه پیرس، میتوان بهطور دقیقتر معانی و مفاهیم قصیدۀ «حکایة الولد الفلسطینی» را درک کرد. نشانهها و نمادهای دحبور پیامهایی از مقاومت و مبارزه را منتقل کرده و وضعیت رنجآور مردم فلسطین را به تصویر میکشند و آرمانهای آنها را مؤثر بیان میکنند.