پیشبینی بهزیستی روانشناختی بر اساس هوش هیجانی و رضایت از زندگی در بین معلمان دوره ابتدایی شهرستان زاوه
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، رشته روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد، بیرجند، ایران
2 دانشجوی دکتری، رشته روانشناسی صنعتی و سازمانی، دانشگاه شهید چمران، اهواز ، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر، با هدف پیشبینی بهزیستی روانشناختی بر اساس هوش هیجانی و رضایت از زندگی معلمان زن و مرد شهرستان زاوه انجامشده است. جامعه آماری پژوهش، شامل کلیه معلمان زن و مرد دوره ابتدایی شهرستان زاوه در سال تحصیلی 1400-1399 بودند که از بین آنها نمونهای 180 نفری به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند که به دلیل وجود کرونا و عدم حضور معلمان در مدارس پرسشنامههای هوش هیجانی(شات، 1998)، رضایت از زندگی (دینر و همکاران، 1985) و بهزیستی روانشناختی (ریف، 1980) بهصورت برخط از طریق شبکههای اجتماعی در اختیار شرکتکنندگان قرار گرفت. برای تحلیل دادهها از روش ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه با نرمافزار SPSS-24 استفاده شد. یافتهها نشان داد بین هوش هیجانی و رضایت از زندگی با بهزیستی روانشناختی رابطهای معنادار وجود دارد و هوش هیجانی و رضایت از زندگی سهم معناداری در پیشبینی بهزیستی روانشناختی دارند که در معلمان مرد 31 درصد و در معلمان زن 42 درصد از واریانس بهزیستی روانشناختی را تبیین میکنند. همچنین نتایج نشان داد در معلمان مرد، هوش هیجانی با 23/0درصد سهم معنادار و مثبتی در بهزیستی روانشناختی داشته است ولی در معلمان زن هوش هیجانی با 22/0درصد و رضایت از زندگی 20/0 توانایی تقریباً یکسانی در پیشبینی بهزیستی روانشناختی داشتند. نتایج این پژوهش از نقش هوش هیجانی در معلمان مرد و هوش هیجانی به همراه رضایت از زندگی در معلمان زن، بهعنوان عاملی مهم در پیشبینی بهزیستی روانشناختی حمایت میکند که میتواند کمککننده خوبی در ارائه پیشنهادهای کاربردی در این حوزه باشد.