پیش‌بینی فرسودگی شغلی معلمان بر اساس تحمل ابهام و خودشفقت‌ورزی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزش عالی، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

2 . استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، اصفهان، ایران

doi
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، پیش­بینی فرسودگی شغلی معلمان بر اساس تحمل ابهام و خودشفقت­ورزی است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، کمی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش معلمان مقطع متوسطه شهرستان شهرکرد، مشغول یه خدمت در سال تحصیلی 1399-1400 هستند که با روش نمونه­گیری خوشه­ای تصادفی 100 نفر از آنها به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه فرسودگی شغلی مزلاچ (1981) و خودشفقت­ورزی نف (2003) و تحمل ابهام مک لین (1993) استفاده شد. روایی محتوایی و صوری هر سه پرسشنامه توسط متخصصان در حوزه مربوطه مورد تأیید قرار گرفت. جهت بررسی خصیصه پایایی از آزمون آلفای کرونباخ استفاده شد و بر اساس آن پایایی پرسشنامه­ها به ترتیب 70/0، 73/0 و 78/0 به‌دست آمد. نتایج بررسی فرضیه‌ها‌‌ با استفاده از رگرسیون چندگانه نشان داد که می­توان با توجه به متغیرهای تحمل ابهام و خودشفقت­ورزی، فرسودگی شغلی را پیش­بینی کرد. نتایج، نشان دهندۀ این است که بین متغیر خودشفقت­ورزی و تحمل ابهام با فرسودگی شغلی رابطه معنادار منفی وجود دارد (05/0>p)؛ بنابراین هرچه خودشفقت­ورزی و تحمل ابهام بالاتر باشد میزان فرسودگی شغلی پایین­تر است. از این رو، پیشنهاد می­شود مدارس جهت کاهش فرسودگی شغلی به پرورش تحمل ابهام و شفقت به خود به‌عنوان ابزاری برای افزایش رضایت شغلی استفاده نمایند و مشاوران مدارس برنامه‌ای مبتنی بر تحمل ابهام و شفقت به خود جهت کاهش فرسودگی شغلی معلمان طراحی کنند.