مقایسه اثربخشی آموزش سرمایههای روانشناختی با خودتنظیمی هیجانی بر اشتیاق پایین دانشجومعلمان دختر دانشگاه فرهنگیان شهرکرد
نویسندگان
1 دکتری روانشناسی، مربی گروه علوم تر بیتی، دانشگاه فرهنگیان شهر کرد، ایران.
2 استادیار گروه علوم تربیتی،دانشگاه فرهنگیان شهرکرد، ایران.
3 مربی گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهر کرد، ایران
4 مربی گروه علوم پایه، دانشگاه فرهنگیان، اصفهان، ایران.
doi
چکیده
پژوهش حاضر، با هدف بررسی مقایسه اثربخشی آموزش سرمایههای روانشناختی با خودتنظیمی هیجانی بر اشتیاق تحصیلی پایین دانشجومعلمان انجام گرفت. پژوهش حاضر نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجومعلمان دختر دانشگاه فرهنگیان شهر شهرکرد در سال تحصیلی 98-1397 بود که تعداد 45 دانشجو معلم دختر دارای اشتیاق تحصیلی پایین در دانشگاه فرهنگیان شهر شهرکرد با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروههای آزمایش و گواه قرار کرفتند (15 دانشجو در گروه آزمایش آموزش سرمایههای روانشناختی، 15 دانشجو در گروه آزمایش آموزش خودتنظیمی هیجانی و 15 دانشجو در گروه گواه). گروههای آزمایش مداخله آموزش سرمایههای روانشناختی (آخوندی، 1396) و خودتنظیمی هیجانی (گراس، 2007) به شکل جداگانه طی دو و نیم ماه در 10 جلسه 90 دقیقهای دریافت نمودند. پرسشنامههای مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه اشتیاق تحصیلی فردریکز، بلومنفیلد و پاریس (2004) بود که دادههای حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرنی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش سرمایههای روانشناختی وخودتنظیمی هیجانی بر اشتیاق تحصیلی پایین دانشجومعلمان تأثیر مثبت معناداری دارد (01/0p<). علاوه بر این نتایج آزمون تعقیبی نشان داد که آموزش سرمایههای روانشناختی نسبت به خودتنظیمی هیجانی تأثیر بیشتری بر اشتیاق شناختی دانشجویان داشته است؛ اما هر دو روش آموزش سرمایههای روانشناختی و خودتنظیمی هیجانی بر اشتیاق عاطفی و رفتاری دانشجویان به یک میزان تاثیر داشته است.