نقش میانجی خودکارآمدی معلمان در رابطه بین سبکهای مدیریت کلاس و مهارتهای فراشناختی دانشآموزان
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد رشته برنامه ریزی درسی، دانشگاه پیامنور، ایران
doi
چکیده
هدف از پژوهش حاضر، تعیین رابطۀ بین سبکهای مدیریت کلاس و مهارتهای فراشناختی دانشآموزان با نقش میانجی متغیر خودکارآمدی معلمان است. روش پژوهش، کمی از نوع همبستگی است. جامعه این پژوهش را کلیه معلمان و دانشآموزان دوره دوم متوسطه شهر فین هرمزگان شامل 59 معلم (25 زن و 34 مرد) و 359 دانشآموز (123 دختر و 236 پسر) تشکیل دادند. از این بین طبق فرمول کوکران تعداد 51 معلم و 185 دانشآموز با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند. ابزار سنجش این پژوهش، سه پرسشنامه خودکارآمدی شرر و آدمز (1982)، سبکهای مدیریت کلاس ولفکاگ و گلیکمن (1986) و فراشناخت حالتی اُنیل و عابدی (1996) بود. دادههای گردآوریشده با استفاده از روش آماری توصیفی میانگین و انحراف معیار و آزمون آماری استنباطی ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر با استفاده از SPSS نسخه 21 و Lisrel8.8 مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. بر اساس نتایج آزمون t و ضریب مسیر بین سبکهای مدیریت کلاس و مهارتهای فراشناختی با میانجیگری خودکارآمدی رابطه معنیداری وجود دارد. همچنین بین سبکهای مدیریت کلاس و مهارتهای فراشناختی دانشآموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ اما رابطه معناداری بین خودکارآمدی معلمان و مهارتهای فراشناختی دانشآموزان یافت نشد.