مطالعۀ 74 سکۀ ایلخانی موزۀ همدان متعلق به حکومت ابوسعید (ضرب همدان، تبریز و سلطانیه) با استفاده از روش فلوئورسانس اشعۀ ایکس

نویسندگان

1 استاد گروه باستان شناسی، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.

2 دکتری باستان شناسی، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.

3 دانش آموختۀ کارشناسی ارشد فیزیک، دانشکدۀ علوم پایه، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.

4 دانشیار گروه فیزیک، دانشکدۀ علوم پایه، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

doi
10.22084/nb.2021.21414.2115
چکیده

مطالعات سکه‌شناسی همواره اطلاعات مفید و دقیقی در ارتباط با نحوۀ تولید و شرایط اقتصادی و پیشرفت‌های صنعتی درزمینۀ ساخت سکه در اختیار پژوهشگران قرار می‌دهد. مطالعه دربارۀ عملکرد ضراب‌خانه‌های محل تولید این سکه‌ها درواقع بررسی این شاخصه‌ها از دیدگاه دیگر است. در پژوهش حاضر با توجه به اهمیت ضراب‌خانه‌های سه شهر همدان، تبریز و سلطانیه به مقایسۀ آن‌ها از طریق مطالعۀ فیزیکی و شیمیایی سکه‌های تولید شده توسط این ضراب‌خانه‌ها پرداخته‌ شده است.  به‌همین جهت 74 سکۀ ایلخانی از دورۀ «سلطان ابوسعید» از این سه ضراب‌خانۀ همدان، تبریز و سلطانیه انتخاب گردید. در پژوهش حاضر، از روش توصیفی و تحلیلی استفاده ‌شده است و روش آزمایش غیرمخرب pXRF به‌منظور تجزیۀ عنصری سکه‌ها به‌کاررفته است. این واکاوی به‌دنبال یافتن پاسخ این پرسش‌ها است؛ 1) ضراب‌خانه‌های عصر ابوسعید در ضرب سکه‌ها از چه الگویی در قطر و وزن سکه‌ها پیروی کرده‌اند و رابطۀ این الگوی احتمالی با الگوهای مشخص حکومت مرکزی چیست؟ 2) مطالعات آزمایشگاهی عناصر این سکه‌ها به‌وسیلۀ دستگاه pXRF چه اطلاعاتی درمورد شرایط سیاسی و اقتصادی حاکم‌بر آن زمان در اختیار ما قرار می‌دهند؟ مطالعات سکه‌ها نشان می‌دهد در دورۀ حکومت ابوسعید سکه‌ها در اندازه‌های تقریباً یکسانی ضرب می‌شدند. پیاده‌سازی متون و نمادهای یکسان، نشان‌دهندۀ ضرب سکه‌ها تحت الگوی مشخص است. تغییرات نه‌چندان زیاد در درصد نقره‌های موجود در سکه‌ها، می‌تواند بر ثبات سیاسی و اقتصادی در دوران این حاکم تعبیر شود. بررسی سکه‌ها نشان‌دهندۀ جعلی بودن سکۀ شمارۀ 68 است؛ هم‌چنین مشاهدۀ آرسنیک در برخی از سکه‌ها نشان می‌دهد که دمای لازم برای تهیۀ ورقه‌های اولیه جهت ضرب سکه از دمای تبخیر آرسنیک کمتر بوده است.