فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از این مقاله، تحلیل برنامه درسی کارورزی رشته زبان و ادبیات فارسی با درنظر گرفتن مهارت نومعلمان در طراحی‌های آموزشی نگارش است. برای رسیدن به مقصود، از روش پژوهش کیفی با ابزار مصاحبه نیمه‌ساختاریافته و متن گزارش­های کارورزان استفاده شد. نمونه‌گیری به صورت هدفمند بود. شرکت‌کنندگان، 8 نفر از نومعلمان دختر (دانشجویان ورودی سال 91 و 92 مرکز آموزش عالی شهید باهنر دانشگاه فرهنگیان تهران) بودند. ابتدا متن مصاحبه­ها، پیاده و داده­ها استخراج شد؛ از گزارش کارورزان نیز داده­ها خارج گردید. سپس مجموعۀ اطلاعات، با روش تحلیل محتوای مضمونی بررسی شدند. یافته­های گردآوری شده از منابع اطلاع‌رسان، به‌گونه­ای در نظر گرفته شد که در سطح محتوا و سطح مهارت­های حرفه­ای و در ترکیب این دو سطح، قابل تفکیک­ باشند. نتایج این پژوهش نشان داد دانشجویان زبان و ادبیات فارسی، در دوره کارورزی توجه و علاقه اندکی به طراحی موضوع نگارش داشتند. همچنین آنها در طول دوره کارورزی، در طراحی­های آموزشی مبحث نگارش، کاملاً به شایستگی­های لازم نرسیدند. دلایل مختلفی برای آن می­توان ذکر کرد. در برنامه درسی رشته: کاربردی نبودن برخی واحدهای درسی، ناهماهنگی فرآیند درسی با دروس آموزشی مدارس و نامناسب بودن شیوه و راهبرد آموزشی دروس. در برنامه درسی کارورزی: نارسایی فعالیت‌های آموزشی، نپرداختن به دانش­ها و روش­های متناسب با تدریس این موضوع درسی و در طراحی آموزشی مباحث نگارشی: ضعف در سازماندهی مراحل طراحی، عدم تسلط دانشجو برتلفیق دانش محتوایی و مهارت تدریس، کم‌توجهی دانشجویان به طراحی و اختصاص زمانی کوتاه برای شناخت مسایل حوزه نگارش می‌باشد.