بررسی اثربخشی درمان روان پویشی فشرده کوتاه مدت بر بهبود نشانه های اختلال نافرمانی مقابلهای دانشآموزان
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی تربیتی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران
2 دانشجوی دکتری روانشناسی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران
3 استادیار گروه علوم اجتماعی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران
doi
10.22038/mjms.2021.18209چکیده
مقدمه: این پژوهش با هدف بررسی بررسی اثربخشی درمان روان پویشی فشرده کوتاهمدت بر بهبود نشانه-های اختلال نافرمانی مقابلهای در نوجوانان 16 ساله انجام شده است.روش کار: طرح پژوهشی این تحقیق نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون– پسآزمون با گروه کنترل بود. از جامعۀ آماری دانشآموزان مبتلا به اختلال نافرمانی مقابلهای منطقۀ 4 شهر تهران تهران تعداد30 دانشآموز پسر دبیرستانی مبتلا به اختلال نافرمانی مقابلهای به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. برای سنجش اختلال نافرمانه مقابلهای از مقیاس همورسن و همکاران (2006) استفاده شد. مداخله درمانی روانپویشی در هشت جلسه برای گروه آزمایش ارائه شد. دادهها از طریق تحلیل کواریانس یک راهه مورد تحلیل قرار گرفت.یافتهها: نتیجه تحلیل دادهها بیانگر این بود که درمان روانپویشی فشرده کوتاه مدت موجب بهبود نشانههای اختلال نافرمای مقابلهای در نوجوانان 16 ساله میشود (p≤0/001).نتیجهگیری: با توجه به تاثیر تاثیرگذاری درمان روانپویشی فشرده کوتاهمدت معنیداری بر بهبود نشانه های اختلال نافرمانی مقابله ای دانشآموزان، پیشنهاد میشود از این روش استفاده شود.
