فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: عدم تمایل به ارتباط جنسی در زنان، سبب بروز آسیب‌های روان‌شناختی و هیجانی متعدد در این افراد و کاهش رضایت زناشویی و افزایش فرسودگی زناشویی می‌شود. بر همین اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی تلفیق درمان شناختی_رفتاری و درمان سیستمی بر کم‌میلی جنسی در زنان انجام گرفت.مواد و روش‌ها: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل زنان با کم‌میلی جنسی شهر تهران در سال 1397 بود. در این پژوهش تعداد 24 زن دارای کم‌میلی جنسی با روش نمونه‌گیری داوطلبانه انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه­های آزمایش و کنترل گمارده شدند (در هر گروه 12 زن). زنان حاضر در گروه آزمایش به مدت 8 جلسه طی دوماه به صورت هفته‌ای یک جلسه 90 دقیقه‌ای تحت تلفیق درمان شناختی_رفتاری و درمان سیستمی قرار گرفتند. در این پژوهش از پرسشنامه‌‌ تمایل جنسی هالبرت (1992) استفاده شد. داده‌های حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر با استفاده از نرم‌افزار آماری 23SPSSتجزیه و تحلیل شد. اندازه اثر پژوهش 81 درصد بود.یافته‌ها: نتایج نشان داد که تلفیق درمان شناختی_رفتاری و درمان سیستمی بر کم‌میلی جنسی در زنان تأثیر معنادار دارد (p<0/001). بدین صورت که این درمان توانسته منجر به کاهش کم‌میلی جنسی در زنان شود. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر، تلفیق درمان شناختی_رفتاری و درمان سیستمی با بهره‌گیری از فنون تصحیح و جایگزینی انتظارات غیرواقعی، آموزش ریلکسیشن و خیال‌پردازی جنسی، اولویت‌بندی کردن مشکلات فردی و ارتباطی، بازسازی شناختی و تغییر نگرش منفی نسبت به مسایل جنسی، شناخت افکار ناکارآمد و تحریفات شناختی و آموزش انواع شیوه‌های مقاربت، می‌تواند یک درمان کارآمد جهت کاهش کم‌میلی جنسی زنان به شمار رود.