مهاجرت زنانه و پیامدهای روانی آن در رمان «الکافرة» اثر علی بدر

نویسندگان

1 دانش آموخته ی دکترای زبان و ادبیات عربی

2 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه ایلام

doi
10.29252/mcal.2022.15885.2122
چکیده

 یکی از مهمترین تحولات مهاجرتی در دهه­های اخیر، ورود بیش از پیش زنان در فرآیند مهاجرت و افزایش مهاجرت زنان مستقل است که «زنانه­شدن مهاجرت» نامیده می­شود. مهاجرت می­تواند استقلال و توانمندی زن را در خانواده و جامعه بهبود بخشیده، هنجارهای سنتی را تغییر دهد، و آنها را با هنجارهای اجتماعی عادلانه­تری آشنا سازد، این فرایند همچنین حقوق زنان، برابری جنسیتی، فرصت­های اقتصادی، اجتماعی، شغلی و تحصیلی آنان را بهبود می­بخشد. اگرچه مهاجرت می­تواند تا حد زیادی مفید باشد، اما بسیاری از محدودیت­ها از جمله هنجارهای اجتماعی محدود، انواع تبعیض نژادی، استثمار، آسیب­های روحی و روانی را نیز می­تواند ایجاد نماید. رمان «الکافرة» علی بدر مهاجرت کاملا زنانه­ی «صوفی» قهرمان زن رمان را به بلژیک روایت می­کند که برای رهایی از ازدواج اجباری، فقر، تنهایی، تبعیض، خشونت جنسی و جنگ، دست به کوچی اجباری و غیرقانونی می­زند. هدف از این پژوهش آن است تا با تکیه بر ادبیات مهاجرت زنانه، پیامدهای روحی و روانی مثبت و منفی مهاجرت را از لحظه­ی ورود مهاجر به سرزمین میزبان تا زمان پذیرفته­شدن وی به عنوان یک شهروند به شیوه­ی توصیفی- تحلیلی  کنکاش نماید. نتایج گویای آن است که صوفی بعد از ورود به بلژیک، مراحل متعددی مثل انفعال اولیه (ضربه فرهنگی)، سرخوردگی (حزن و اندوه)، حاشیه­گزینی (خودکشی) و جهت­گیری­نوین (سازگاری) را پشت­سر می‌گذارد.