مهاجرت زنانه و پیامدهای روانی آن در رمان «الکافرة» اثر علی بدر
نویسندگان
1 دانش آموخته ی دکترای زبان و ادبیات عربی
2 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه ایلام
doi
10.29252/mcal.2022.15885.2122چکیده
یکی از مهمترین تحولات مهاجرتی در دهههای اخیر، ورود بیش از پیش زنان در فرآیند مهاجرت و افزایش مهاجرت زنان مستقل است که «زنانهشدن مهاجرت» نامیده میشود. مهاجرت میتواند استقلال و توانمندی زن را در خانواده و جامعه بهبود بخشیده، هنجارهای سنتی را تغییر دهد، و آنها را با هنجارهای اجتماعی عادلانهتری آشنا سازد، این فرایند همچنین حقوق زنان، برابری جنسیتی، فرصتهای اقتصادی، اجتماعی، شغلی و تحصیلی آنان را بهبود میبخشد. اگرچه مهاجرت میتواند تا حد زیادی مفید باشد، اما بسیاری از محدودیتها از جمله هنجارهای اجتماعی محدود، انواع تبعیض نژادی، استثمار، آسیبهای روحی و روانی را نیز میتواند ایجاد نماید. رمان «الکافرة» علی بدر مهاجرت کاملا زنانهی «صوفی» قهرمان زن رمان را به بلژیک روایت میکند که برای رهایی از ازدواج اجباری، فقر، تنهایی، تبعیض، خشونت جنسی و جنگ، دست به کوچی اجباری و غیرقانونی میزند. هدف از این پژوهش آن است تا با تکیه بر ادبیات مهاجرت زنانه، پیامدهای روحی و روانی مثبت و منفی مهاجرت را از لحظهی ورود مهاجر به سرزمین میزبان تا زمان پذیرفتهشدن وی به عنوان یک شهروند به شیوهی توصیفی- تحلیلی کنکاش نماید. نتایج گویای آن است که صوفی بعد از ورود به بلژیک، مراحل متعددی مثل انفعال اولیه (ضربه فرهنگی)، سرخوردگی (حزن و اندوه)، حاشیهگزینی (خودکشی) و جهتگیرینوین (سازگاری) را پشتسر میگذارد.