بررسی عنصر مکان و کارکردهای آن در رمان «عالم بلاخرائط» اثر مشترک «عبدالرحمن منیف» و «جبرا ابراهیم جبرا»
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته زبان و ادبیات عرب، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد زبان و ادبیات عرب، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار زبان و ادبیات عرب، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران
4 استاد زبان و ادبیات عرب، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22034/mcal.2022.16695.2163چکیده
عنصر فنی مکان از ابتدای پیدایش ژانر رمان در قرن هجدهم تاکنون، نقش بارزی در فرآیند تعیّن بخشی به پیرنگ داشته است. امّا در رمانهای مدرن امروزی نقش آن بسیار فراتر رفته و دیگر صرفاً بهعنوان جولانگاهی برای جنبش قهرمانان و رخدادها به شمار نمیرود، بلکه همگام با نقش همیشگی، گاهی بسان شخصیّتی مستقل و اثرگذار بر سیر حوادث و رخدادهای رمان و نیز بر روابط میان شخصیتها عمل کرده است. این جستار با استفاده از روش توصیفی– تحلیلی، به بررسی و طبقهبندی انواع مختلف مکان در رمان "عالم بلاخرائط" محصول مشترک دو رماننویس مشهور عرب، عبدالرحمن منیف و جبرا ابراهیم جبرا پرداخته است. بدین صورت است که ابتدا مهمترین مکانهای بسته و باز رمان را در دو شکل خصوصی و عمومی آن، معرفی و مصداقیابی کرده و سپس، به بیان مهمترین کارکردهای فنی آنها پرداخته است. نویسندگان این رمان با توصیف ماهرانهی جزئیات برخی از مکانها، در کنار کارکردهای عادی این عنصر، جنبهی نمادین نیز به آنها بخشیدهاند، که بارزترین آنها شهر عموریّة، به عنوان فضای اصلی رمان است. گرهگشایی داستان و کشف شخصیت رازآلود نجوی که قهرمان زن این داستان است، تنها از طریق این عنصر مکانی ممکن میگردد. اما در بیشتر موارد، فراخوانی مکان صرفاً به عنوان ابزاری برای پرداخت شخصیتها یا به منظور باورپذیرکردن حوادث بوده و به انتقال عواطف و احساسات شخصیتها به خواننده کمک کرده است.