بررسی عنصر مکان و کارکردهای آن در رمان «عالم بلاخرائط» اثر مشترک «عبدالرحمن منیف» و «جبرا ابراهیم جبرا»

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری رشته زبان و ادبیات عرب، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استاد زبان و ادبیات عرب، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 استادیار زبان و ادبیات عرب، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران

4 استاد زبان و ادبیات عرب، دانشگاه تهران، ایران

doi
10.22034/mcal.2022.16695.2163
چکیده

عنصر فنی مکان از ابتدای پیدایش ژانر رمان در قرن هجدهم تاکنون، نقش بارزی در فرآیند تعیّن بخشی به پیرنگ داشته است. امّا در رمان­های مدرن امروزی نقش آن بسیار فراتر رفته و دیگر صرفاً به­عنوان جولانگاهی برای جنبش قهرمانان و رخدادها به شمار نمی­رود، بلکه همگام با نقش همیشگی، گاهی بسان شخصیّتی مستقل و اثرگذار بر سیر حوادث و رخدادهای رمان و نیز بر روابط میان شخصیت­ها عمل کرده است. این جستار با استفاده از روش توصیفی– تحلیلی، به بررسی و طبقه­بندی انواع مختلف مکان در رمان "عالم بلاخرائط" محصول مشترک دو رمان­نویس مشهور عرب، عبدالرحمن منیف و جبرا ابراهیم جبرا پرداخته است. بدین صورت است که ابتدا مهم­ترین مکان­های بسته و باز رمان را در دو شکل خصوصی و عمومی آن، معرفی و مصداق­یابی کرده و سپس، به بیان مهم­ترین کارکردهای فنی آن­ها پرداخته است. نویسندگان این رمان با توصیف ماهرانه­ی جزئیات برخی از مکان­ها، در کنار کارکردهای عادی این عنصر، جنبه­ی نمادین نیز به آن­ها بخشیده‌‌اند، که بارزترین آن­ها شهر عموریّة، به عنوان فضای اصلی رمان است. گره‌گشایی داستان و کشف شخصیت رازآلود نجوی که قهرمان زن این داستان است، تنها از طریق این عنصر مکانی ممکن می­گردد. اما در بیشتر موارد، فراخوانی مکان صرفاً به عنوان ابزاری برای پرداخت شخصیت­ها یا به منظور باورپذیرکردن حوادث بوده و به انتقال عواطف و احساسات شخصیت­ها به خواننده کمک کرده است.