ارزیابی امنیت اکولوژیکی استان فارس بر مبنای ردپای اکولوژیکی
نویسندگان
1 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22059/jes.2025.384447.1008546چکیده
هدف: مشکلات زیستمحیطی جهانی و منطقهای به دلیل رشد قابلتوجه جمعیت و توسعه سریع اجتماعی-اقتصادی به طور فزایندهای برجسته شدهاند. این مشکلات مانند فرسایش خاک، آلودگی اکولوژیک، تخریبزمین، از بین رفتن تنوعزیستی و کاهش خدمات اکوسیستمی، محیط زندگی انسانها و توسعه پایدار اقتصادها و جوامع را به طور جدی تهدید میکنند. بنابراین با توجه به رشد جمعیت و توسعه فعالیتهای اقتصادی و در نتیجه استفاده بیشتر از منابع اکولوژیکی، ارزیابی امنیت اکولوژیکی حائز اهمیت میباشد. ارزیابی امنیت اکولوژیکی یکی از ابزارهای مهم برای سنجش تأثیرات فعالیتهای انسانی بر محیطزیست و منابعطبیعی است.روش پژوهش: این ارزیابی معمولاً با استفاده از دو مفهوم کلیدی ردپای اکولوژیکی و ظرفیت اکولوژیکی، انجام میشود. برای این منظور سرانه ردپای اکولوژیکی و ظرفیت اکولوژیکی استان فارس طی دوره زمانی 1400-1390 محاسبه شد. در نهایت با توجه به نتایج بدست آمده در این زمینه شاخصهای کسری اکولوژیکی (ED)، شاخص تنوع ردپای اکولوژیکی (EFDI)، شاخص فشار اکولوژیکی (EPI)، و ضریب هماهنگی اکولوژیکی ( (ECCجهت ارزیابی امنیت اکولوژیکی محاسبه شدند.یافتهها: نتایج این مطالعه نشان داد که سرانه ردپای اکولوژیکی استان فارس در طی دوره مورد مطالعه، بیش از 17 درصد افزایش یافته که درکنار رشد جمعیت استان، نشاندهنده افزایش فشار بر منابعطبیعی موجود در استان است. از سوی دیگر سرانه ظرفیت اکولوژیکی استان با کاهش 10درصدی مواجه شده است. همچنین این نتیجه بدست آمد که سرانه ظرفیت اکولوژیکی استان فارس کمتر از یک چهارم سرانه ردپای اکولوژیکی این استان میباشد که نشانگر آسیبپذیری توانایی جذب و بازیابی منابعطبیعی و محیطزیست استان است. بعلاوه محاسبه چهار شاخص امنیت اکولوژیک همگی بیانگر ناامنی اکولوژیکی استان و عدم هماهنگی بین جریان توسعه و محیطزیست میباشد.نتیجهگیری: با توجه به نتایج بهدستآمده با استفاده از شاخصهای مورد بررسی در این تحقیق، مشخص شد که وضعیت محیطی استان مناسب نبوده و به مرور زمان بدتر شده است. بنابراین اگر سیاستگذاران به دنبال توسعه اقتصادی پایدار هستند، توجه بیشتر به محیط زیست استان ضروری است. در نتیجه، اجرای پایش محیطی پویا و دورهای و ارزیابی استراتژیهای مدیریتی برای ارتقای سلامت محیط ضروری است.