تبیین اهمال ‏کاری و بی‏ تفاوتی سازمانی بر اساس ویژگی‏ های شخصیتی و ماهیت شغلی کارکنان آموزش و پرورش شهر قدس

نویسندگان

1 دانشیار، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران

2 کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران

doi
چکیده

سازمان‌های آموزشی و از جمله سازمان آموزش و پرورش در تربیت سرمایه انسانی هر جامعه‌ای نقش محوری دارند و تربیت سرمایه‌انسانی از وظایف مهم آنها است، بنابراین پرداختن به مقوله بی‌تفاوتی و اهمال‌کاری سازمانی، از مسائل مهم به شمار می‌آید. لذا هدف تحقیق حاضر، تبیین اهمال‌کاری و بی‌تفاوتی ‌سازمانی بر اساس ویژگی‌های شغلی و شخصیتی کارکنان آموزش و پرورش شهر قدس بود. پژوهش از نوع توصیفی همبستگی و جامعه‌آماری شامل کارکنان آموزش و پرورش شهرستان قدس می‌باشد که از میان آنها با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای 324 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت گردآوری داده‌ها از پرسشنامه استاندارد اهمال‌کاری‌سازمانی (1390)، پرسشنامه استاندارد بی‌تفاوتی‌سازمانی(1389)، پرسشنامه استاندارد ماهیت‌شغلی (1976) و پرسشنامه استاندارد ویژگی‌های شخصیتی (1999) استفاده شد. روایی پرسشنامه‌ها به صورت محتوایی (توسط کارشناسان و متخصصان) و سازه (تحلیل‌عاملی تأییدی) تأیید گردید. پایایی پرسشنامه‌ها از طریق ضریب آلفای کرونباخ برآورد گردید. تحلیل داده‌ها در سطح توصیفی (فراوانی، درصد، میانگین و انحراف استاندارد) و استنباطی (آزمون تی تک‏نمونه‌ای، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون) انجام گرفت. یافته‌ها نشان داد میانگین اهمال‌کاری سازمانی کارکنان، در حد کم؛ بی‌تفاوتی‌سازمانی کارکنان، کمتر از حد متوسط؛ و میانگین ماهیت‌شغلی و شخصیتی کارکنان، بالاتر از حد متوسط بود. بین ویژگی‌های شغلی و شخصیتی با اهمال‌کاری‌سازمانی و بی‌تفاوتی‌سازمانی کارکنان، رابطه منفی و معنادار وجود دارد. هم ویژگی‌های شغلی و هم شخصیتی، قابلیت پیش‌بینی اهمال‌کاری و بی‌تفاوتی‌سازمانی کارکنان را دارند.