فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

کاربرد نماد در شعر عبدالوهاب البیاتی شاعر معاصر عراقی، یکی از جلوه­های بارز سروده­های او به­شمار می­آید؛ تکنیکی هنری و معناآفرین که به شعر وی تنوع و وسعت معنا بخشیده است. در جای جای دیوان­های شعری بیاتی، کمتر سروده­ای یافت می­شود که در آن از ذکر نام چندین حیوان به شکل نمادین استفاده نشده باشد. این خلاقیت هنری با تجربیات مبارزاتی شاعر و هدف او که انقلاب و دستیابی به آزادی و عدالت است، پیوندی ناگسستنی دارد. این پژوهش با روش تحلیلی- توصیفی و با استخراج 891 مورد از 95 گونه­ی مختلف نام حیوانات در شعر او، توانمندی­های هنری بیاتی را در به­کارگیری مناسب این نمادها واکاوی نموده است. نتیجه­­ی این پژوهش گویای آن است که بیاتی با خلاقیتی شاعرانه و غالباً نوآورانه، پیوندی معنادار میان ویژگی­های خاص هر حیوان با وضعیت نابسامان جامعه خویش برقرار نموده است. این هنرنمایی شاعرانه به­گونه­ای می­باشد که جلوه­ای متنوع به تصاویری شعری او بخشیده است. تنوع در مدلولات این نمادها سبب­شده که شبکه­ی وسیعی از معانی در شعر او ایجاد شود و در نهایت به­ یکی از شاخه­های مهم نمادگرایی در شعر او تبدیل گردد.