فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: وجود صمیمیت و سازگاری بین زوجین سبب پایداری دوام خانواده و سلامت زوجین و فرزندان می‌شود. بر همین اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان به شیوه خودمتمایزسازی بر صمیمیت زناشویی و سازگاری زوجینانجام گرفت.مواد و روش‌ها: این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری اطلاعات از نوع نیمه‌تجربی، با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه­ زوجینی تشکیل دادند که به مرکز مشاوره­ خانواده سالم در شهر قم در سال 1396 مراجعه نموده بودند. از بین زوجینی که تمایل به شرکت در پژوهش داشتند 16 زوج (8 زوج و 8 زوج) به صورت دردسترس انتخاب و به شکل تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 8 زوج) جایگزین شدند. گروه آزمایش تحت 10 جلسه درمان خودمتمایزسازی طی دو و نیم ماه قرار گرفتند، در حالی‌که گروه گواه مداخله حاضر را دریافت نکردند. پرسشنامه‌های مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه صمیمیت زناشویی (باگاروزی، 2001) و پرسشنامه سازگاری زناشویی (‌اسپینر، 1976) بود. داده‌های حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته‌ها: نتایج نشان داد که درمان به شیوه خودمتمایزسازی بر صمیمیت زناشویی و سازگاری زوجینتأثیر معنادار دارد (p<0/001). بدین صورت که این درمان توانسته منجر به بهبود صمیمیت زناشویی (اندازه اثر 66 درصد) و سازگاری (اندازه اثر 55 درصد) زوجینشود.نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش حاضر بیانگر آن بودند که درمان به شیوه خودمتمایزسازی با بهره‌گیری از فنونی همانند همجوشی، آگاه کردن زوجین از مثلث­سازی­ها، توضیح فرافکنی خانوادگی و مفهوم بریدگی عاطفی می‌تواند به عنوان یک روش کارآمد جهت بهبود صمیمیت زناشویی و سازگاری زوجینمورد استفاده قرار گیرد.