نشانهشناسی لایهای زمان در نمایشنامۀ «العصفور الأحدب» اثر محمد الماغوط
نویسندگان
1 استادیارگروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه کاشان
2 دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه کاشان
3 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه پیام نور
doi
10.22034/mcal.2021.14222.2033چکیده
نشانهشناسی لایهای با زیرساخت رمزگان، زبان، گفتار و بافت در پی ارائۀ تحلیلی دقیق از متن است. در چارچوب این نظریه سطوح متنی با خوانش گفتاری نشانهها در قالب رمزگان، ایجاد میگردند و هر نشانه در تعامل گفتمانی به متن تبدیل میشود. هدف از انجام پژوهش حاضر آن است که بر اساس روش تحلیل نشانهشناسی بهخوانش لایهای زمان در نمایشنامۀ «العصفور الأحدب» پرداخته شود و ضمن تبیین مهمترین نشانههای زمانی، نحوۀ سازماندهی آنها و ارتباطشان با دیگر سطوح نشانهای از قبیل صحنه، شخصیت، کشمکش و مکان، مورد واکاوی قرارگیرد. یافتههای تحقیق نشان میدهد میان عنصر زمان با لایههای دیگر ارتباطی متقابل وجود دارد. این عنصر گاهی بهصورت صریح و در محور همنشینی و گاهی بهشکل ضمنی و در محور جانشینی، سبب پیشبرد سطوحی همچون دکور، نور، صدا و ... میشود. آن سطوح در ساماندهی و گزینش مؤلفههای زمانی تأثیر بسزایی دارند. زمان چرخهای نسبت به دیگر انواع زمان کارکرد گسترهتری دارد. با تکیه بر یافتههای تحقیق و با توجه به تحلیل نظام دلالی متن، ریشه این امر در بحرانهای سیاسی اقتصادی جوامع عربی جستجو میشود.