بررسی روایت اپیزودی در رمان «برید اللیل» از هدی برکات

نویسندگان

1 دانشیار گروه آموزش زبان وادبیات عربی، دانشگاه خوارزمی، تهران

2 دانشگاه خوارزمی، تهران

3 استادیار گروه آموزش زبان وادبیات عربی، دانشگاه خوارزمی، تهران

4 استادیار گروه آموزش زبان وادبیات عربی، دانشگاه خوارزمی، تهران

doi
10.22034/mcal.2021.15387.2094
چکیده

روایت، اصلی­ترین عنصردر یک اثر داستانی و روایی است که با توجه به گونه و رویکردی که از آن برخوردار است، اشکال و حالت­های متنوعی می­گیرد. از جمله اشکال و شیوه­های مهم روایت در رمان پسامدرن، روایت اپیزودی است که رمان­نویس در این شیوه به­جای حکایت حادثه در یک شکل کلان، به روایت سوژه و موضوع موردنظر در قالب خرده روایت­ها می­پردازد و از تقسیم­بندی روایت به ارکان سنتی چون مقدمه، میانه و پایان­بندی خودداری می­کند. نویسنده در روش پسامدرنی بامحوریت به کارگیری شخصیت­های مختلف و با بهره­گیری از شیوه­ی تداخل سطوح روایی و همبستگی مفهومی و معنایی، روایتی فنی و جذاب را خلق می­کند. رمان «برید اللیل» نوشته­ی هدی برکات، واپسین اثر این رمان­نویس مطرح لبنانی است که باتوجه به عنوان، ساختار، سبک و دیگر ویژگی­های خود، اثری منحصربه فرد به­شمار می­آید که توانست جایزه بوکر ادبی را در سال 2019 میلادی از آن خود کند. این رمان با استفاده از سبکی نامه­نگارانه، از اپیزودها و پرده­های مستقل و مجزا، اما مرتبط از جهت معنایی و مفهوم تشکیل­شده که نویسنده با اتکاء بر قالب نامه­نگاری و با بهره­گیری از شیوه­ی تداخل سطوح روایی، شکل اپیزودی را در روایت رمان به­کار می­گیرد. این پژوهش با شناخت نوع و شیوه­ی روایت‌پردازی در این رمان پسامدرن هدی برکات، به بررسی مؤلفه­های روایت اپیزودی به­عنوان یکی از ابزارهای رمان جدید پرداخته تا از این طریق، نحوه­ی کاربرد این تکنیک و شیوه­ی­ تحلیل و کارکردهای آن را مورد بررسی قرار دهد. این جستار به روش توصیفی-تحلیلی نوشته شده و نتیجه­ی آن نشان می‌دهد که رمان مورد بحث، از چندین خرده روایت تشکیل­شده که هرکدام از شخصیت­های اصلی را در بر می­گیرد، همچنین غربت و آوارگی به­عنوان بن­مایه­ای کلی و جامع، منجر به برقراری ارتباط میان این خرده روایت­ها شده­است.