بررسی آسیب های اجتماعی در رمان «الکافرة» اثر علی بدر بر اساس نظریه ی دورکیم (مطالعه‌ی موردی خودکشی)

نویسندگان

1 دانش آموخته دکتری دانشگاه حکیم سبزواری، استاد دانشگاه ایلام

2 دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه حکیم سبزواری

3 دانشیار گروه زبان وادبیات عربی، دانشگاه حکیم سبزواری

4 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه حکیم سبزواری

doi
10.22034/mcal.2021.11475.1878
چکیده

خودکشی به­عنوان یکی از معضلات گریبانگیر بشر، رفتاری ضد اجتماعی است که امروزه از پرخطر­ترین آسیب­های اجتماعی محسوب می­شود، روند رو به رشدی دارد و در بحث بی­سازمانی اجتماعی مطرح می­شود. این معضل اجتماعی از دیرباز به عنوان آسیبی اجتماعی مورد توجه اندیشمندان قرار گرفته و با توجه به اهمیت این موضوع، به تحلیل محتوای رمان «الکافرة» با روش توصیفی و تحلیلی پرداخته می­شود و بحران­ها و ناهنجاری­های آن مورد بحث و کنکاش قرار می­گیرد. این مقاله سعی دارد تا به تحلیل و تبیین نگاه انتقادی نویسنده بر پایه­ی نظریات جامعه­شناسی بپردازد و مبحث خودکشی را در پرتو نظریه­ی دورکیم مورد کنکاش قرار دهد. با توجه به اهمیت سنجش انسجام، در این مقاله به سنجش انسجام رمان و سپس به تحلیل اقسام خودکشی در این پژوهش پرداخته می­شود. یافته­ها حاکی از آن است که خودکشی و ذکر اقسام آن و خشونت و سایر آسیب­­های اجتماعی در رمان، نشان از بی­­هنجاری و آشفتگی جامعه­ی عراق دارد و این بی­هنجاری و آشفتگی مهم­ترین عاملی است که موجب از خودبیگانگی و در نتیجه خودکشی فاطمه/سوفیا قهرمان داستان می­شود و این موضوع در نتیجه­ی عدم انسجام اجتماعی (در خانواده)، خشونت، بی­هنجاری و عدم شناخت حقوق انسانی و جایگاه اجتماعی استو نویسنده سعی در بهبود اوضاع با ترسیم واقعی این آسیب­ها دارد.