بررسی آسیب های اجتماعی در رمان «الکافرة» اثر علی بدر بر اساس نظریه ی دورکیم (مطالعهی موردی خودکشی)
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری دانشگاه حکیم سبزواری، استاد دانشگاه ایلام
2 دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه حکیم سبزواری
3 دانشیار گروه زبان وادبیات عربی، دانشگاه حکیم سبزواری
4 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه حکیم سبزواری
doi
10.22034/mcal.2021.11475.1878چکیده
خودکشی بهعنوان یکی از معضلات گریبانگیر بشر، رفتاری ضد اجتماعی است که امروزه از پرخطرترین آسیبهای اجتماعی محسوب میشود، روند رو به رشدی دارد و در بحث بیسازمانی اجتماعی مطرح میشود. این معضل اجتماعی از دیرباز به عنوان آسیبی اجتماعی مورد توجه اندیشمندان قرار گرفته و با توجه به اهمیت این موضوع، به تحلیل محتوای رمان «الکافرة» با روش توصیفی و تحلیلی پرداخته میشود و بحرانها و ناهنجاریهای آن مورد بحث و کنکاش قرار میگیرد. این مقاله سعی دارد تا به تحلیل و تبیین نگاه انتقادی نویسنده بر پایهی نظریات جامعهشناسی بپردازد و مبحث خودکشی را در پرتو نظریهی دورکیم مورد کنکاش قرار دهد. با توجه به اهمیت سنجش انسجام، در این مقاله به سنجش انسجام رمان و سپس به تحلیل اقسام خودکشی در این پژوهش پرداخته میشود. یافتهها حاکی از آن است که خودکشی و ذکر اقسام آن و خشونت و سایر آسیبهای اجتماعی در رمان، نشان از بیهنجاری و آشفتگی جامعهی عراق دارد و این بیهنجاری و آشفتگی مهمترین عاملی است که موجب از خودبیگانگی و در نتیجه خودکشی فاطمه/سوفیا قهرمان داستان میشود و این موضوع در نتیجهی عدم انسجام اجتماعی (در خانواده)، خشونت، بیهنجاری و عدم شناخت حقوق انسانی و جایگاه اجتماعی استو نویسنده سعی در بهبود اوضاع با ترسیم واقعی این آسیبها دارد.